As pequenas viaxes (e algo de gastronomía)

Ourense para ver

2012-02-12T10:29:00.002+01:00

Para os que xa estivestes na Vella Auria, sirvan estas fotos de recordo do ben que o pasastes aquí (douno por feito).
Aqueles que aínda non vos distes unha volta por ela, facédeo vai a merecer a pena e marcharedes gratamente sorprendidos desta pequena cidade.
Votaredes en falla algunha foto sobre as augas termais. Iso queda para outra entrada así coma o Ourense de noite.
Que as desfrutedes e vide a dar un paseo.

Pastel de pescada con mexillóns

2012-02-09T23:10:00.000+01:00

Ir a receita en castelán

Esta fin de semana que pasou, tivemos unha pequena xuntanza de blogueiros en Ourense.
Tiven a especial oportunidade de compartir cociña, mantel e tertulia con María, Juan Carlos Alonso, Conchi Zúñiga, Juan, Laura Eiriz.
A experiencia penso que foi altamente positiva e con visos de volver a repetir, iso seguro.

Quero darvos as grazas, compañeiros de fogóns, por facerme partícipe de todos os vosos coñecementos, que aportástedes a esta reunión.
Quero facer notar que as fotos de esta entrada son de Conchi Zúñiga e de Laura Eiriz.
Un dos pratos que aportamos a esta reunión foi un pastel de pescado para o que necesitaremos:

300 gras de mexillóns xa cocidos
300 grs de pescada limpa (podemos usar calquera pescado de rocha)
2 ovos

100 ml de tona
sal e pementa
Espárragos verdes
150 grs de maionesa
1 cullerada de mostaza
1/2 cullerada de curry

Trituramos a pescada e poñemos a punto de sal, engadimos os ovos e a tona. Reservamos.
Cocemos os mexillóns limpos. Deixamos arrefriar e sacamos das cunchas. Reservamos algún para o final do prato e o resto picámolos, mesturándoos con un tercio da pasta da pescada. Reservamos.
Se usades espárragos crus, cocelos en auga con sal e deixar arrefriar. Se son de bote escorregar ben.
Neste caso fixen pasteliños pequenos, pero un molde de "cake" sería o seo.

Pintar o molde con aceite de oliva (se é de silicona non será necesario) botar unha parte de mestura da pescada, colocar por riba os espárragos, máis masa de pescada e por último a mestura de mexillóns.
Tapar o molde con papel de aluminio e introducir no formo precocido a 170º/180º durante 45 minutos e nun baño maría.
Mentres se fai, mesturar a maionesa ca mostaza e o curry.
Unha vez cocido desmoldar, deixalo arrefriar e servilo en porcións de pan tostado ou "crakers" xusto antes de servir, co fin de que nos se abrande o pan.
Poñer por riba os mexillón reservados e engadir a maionesa.

Xelatina de mandarina con ovas de salmón

2012-02-06T23:21:00.000+01:00

Ir a receita en castelán

Outra vez por aquí, a ver si xa collemos algo de ritmo e empezo a gañarame o "soldo".
Imos a mesturar sabores que de normal non van xuntos, máis fan un bo conxunto unha vez que os probas.

Para esta mestura imos a precisar dos seguintes ingredientes:

12 mandarinas

12 follas de xelatina neutra
300 grs de gambas peladas e cocidas
1 bote de ovas de salmón
2 ceboletas tenras
2 culleradas de aceite de oliva
Aneto (Eneldo)
Sal

Relamos a pel dunha mandarina e maceramos co aceite de oliva.
Facemos zume cas mandarinas reservando uns gallos para a confección.
Poñemos a xelatina a remollo e mesturamos co zume algo tibio.
Ponse un pouco do zune no fondo das copas e levamos a neveira durante uns 10 ou 15 minutos.
Mentres picamos as ceboletas moi finas e aliñamos co aceite que tiñamos aromatizado ca pel da mandarina. Salgamos.

Mesturamos as gambas, a ceboleta, os gallos de mandarina reservados, as ovas de salmón e unha golpe de aneto.
Con esta mestura recheamos as copas reservadas na neveira e cubrimos co resto do zume.
Deixamos na neveira o menos 2 horas para que calle.
Servimos nas copas con unhas ovas se salmón por riba.
Merece a pena que o probedes.

Xantar 2012

2012-02-06T22:56:00.002+01:00

Este pasado venres reunímonos en torno a unha mesa da Feira de Ourense Xantar, para que ca disculpa da feira e da cea, disfrutar de unha compaña de bos amigos.
Os amigos que nos xuntamos fumos Juan Carlos (Gastronomía en verso), María, Conchi (Cocinando setas), Juan, Laura (La cocina de Mezquita), Margarita y José Luis. Despois da cena unha copa e a cama, pois a xornada seguinte habia traballo na cociña, máis esa é outra historia.
Deixovos algunhas fotos da nosa xuntanza en Xantar e do menú que nos puxeron no Stand de Jaén. Un aceite que probamos antes da cena realmente espectacular, sinto non poder publicar o nome, non o anotei e a memoria empeza a ser fráxil.

Opinión totalmente persoal. Xantar é unha feira que co paso do tempo foi consolidándose e facéndose adulta. Unha feira ben organizada e con un nome de sona nas feiras do sector. Este comentario ven a fío de unha entrada que lin, e na que se sorprendía do calado da feira.
Sorpréndeme o comentario pola expresión "Mal que me pese" e sobre todo por vir de unha persoa enterada de todo o relacionado co tema do mundo da gastronomía, ou eso pensaba eu. Aparentemente despois quedou gratamente sorprendida. É a décima terceira edición, eran horas.

Zancos de polo glaseados con vinagre de Módena

2012-01-30T22:38:00.002+01:00

Ir a receita en castelán

Que tal, despois destes case que dous meses sabáticos que me votei, volvo a asomarme por este curruncho.
Case non acerto a facelo, pasoume coma aquel que foi a aprender o inglés e cando volveu non sabía falar o galego, ata que pegou co angazo nas narices.
Neste tempo tiven a ocasión de coñecer a Conchi de Cocinando con setas, un blog máis que recomendable e unha marmelada de setas enorme ca que me agasallou.
Neste retorno imos a comenzar con algo moi sinxelo, por aquelo de ir collendo ritmo.

Procuraremos:
8 zancos de polo Corral Coren
100 ml de vinagre balsámico

200 ml de viño branco
1 cullerada de mel
Aceite de oliva
Sal
Pementa

Salpimentamos os zancos e dourámolos en aceite de oliva.
O tempo mesturamos o vinagre, o viño e a mel.
Poñemos os zancos nunha bandexa que poida ir o forno e regamos ca mestura feita.
Prequecemos o forno a 180º e poñemos uns 30 minutos ou ata que se vexan feitos.

Durante este tempo imos regando regularmente co seu propio prebe.
Se o prebe non ten a consistencia desexada, retiránse os zancos e reducimos nunha cazola.
Coma guarnición un arroz branco, un puré de patacas, unhas verduras a prancha, etc.
Xa vedes, sinxelo e rápido. Ollo os sabores: vinagre e mel.

Falsos raviolis de marisco sobre coulis de setas e roquefort con noces

2011-12-12T21:11:00.004+01:00

Ir a receita en castelán

O mellor a receita non vale moito, máis ó ler o nome case queda un sen folgos.
Nada novo baixo o sol, pero de sabor moi agradable. Como sempre por cuestións operativas de orden interno eu uso champiñóns, máis xa sabedes, queda o voso criterio.
Necesitaremos:

Placas de canelóns
Para o recheo:
100 grs de gambas
400 grs de peixe sapo
250 grs de mexillóns
70 grs de manteiga
70 grs de fariña
1/2 litro de leite
1/2 vasiño do líquido de facer o peixe sapo
1 copiña de viño branco
2 culleradas de aceite de oliva
Sal e pementa branca
Para o coulis de setas:
100 grs de setas variadas
2 ceboliñas
1 cenoria
1/2 cullerada de fariña
1 taza de caldo de pollo
Aceite de oliva
Para o prebe de Roquefort:
250 ml de tona
100 grs de queixo Roquefort
Unhas poucas noces picadas groseiramente
Pementa negra

Despois de procurar todos os ingredientes, procederemos do seguinte xeito:
Preparar as placas segundo indique o paquete da marca que usedes habitualmente. Secar nun pano limpo.
Poñer o peixe sapo nunha fonte cun pouco de auga e o viño branco. Cocelo no forno prequecido a 180º, uns 15 minutos.
Abrir os mexillóns do xeito tradicional.
Saltear as gambas.
Facer unha bechamel ca manteiga, a fariña, un pouco de caldo de facer o peixe sapo e a leite. Non esquecerse da sal, a pementa branca e a noz moscada.

Engadir o peixe sapo, os mexillóns e as gambas, todo elo troceado e terminar de facer.
Pelar e picar a cenoria e as ceboliñas sofritir no aceite, engadir as setas e a fariña. Mesturar ben e botar o caldo de polo, deixar facer a lume brando uns 20 minutos. Triturar e pasar polo chino.
Nun cazo ferver a tona e engadir o queixo en anacos, deixar desfacer o queixo e engadir as noces.
Montar o prato cun fondo de coulis, unha placa de pasta, un pouco de recheo e outra placa por riba. Botar por riba o prebe de Roquefort.
Non sei se fun capaz de explicalo correctamente, se alguén ten a máis mínima dubida, aquí estou para responderlle no que saiba.

Enrolado de ovos con bonito e olivas.

2011-12-11T10:45:00.001+01:00

Ir a receita en castelán

Hoxe imos a facer unha masa moi sinxela que se asemella bastante o biscoito, de feito a receita que nos ocupa pódese facer con calquera das dúas masas.
Imos a facer a receita base da masa do pionono.
Esta masa o mesmo serve para doce como para salgado.
Eu para facer a proba fixen un recheo moi sinxelo, máis que a vosa imaxinación o encha de un montón de mesturas diferentes.
Unha salvidade procurade ligar mestura que incorporedes con un prebe semellante a maionesa, co fin de que colla corpo.

Necesitaremos:
Para a masa
3 ovos

3 culleradas de azucre
3 culleradas de fariña
Manteiga
Para o recheo

Lonchas de xamón cocido ou peituga de pavo, etc.
3 ovos cocidos
1 bote de bonito
15 ou 20 olivas picadas
Prebe de maionesa

Preparamos do seguinte xeito para a masa:
nun bol botamos os ovos e o azucre. Batemos ben ata que tome unha cor abrancazada e unha consistencia bastante espesa.
Engadimos a fariña peneirada e mesturamos con movementos envolventes de fora para dentro.

Collemos unha fonte de forno e un papel de forno algo máis do tamaño da fonte. Untamos ben o papel ca manteiga, colocamos na fonte e vertemos a masa repartíndoa ben.
Eu tívena no forno prequecido a 190º uns 12 minutos.
Nada máis saír do forno deberase enrolar no mesmo papel da cocción (para que non rompa o enrolar en frío), deixar arrefriar e unha vez lista estirar e reencher.
Eu mesturei o bonito desmiuzado cos ovos picados e cas olivas tamén picadas. Incorporei maionesa na cantidade suficiente.
Ca masa estirada sobre papel film, cubro cas lonchas do xamón ou peitugas de pavo, e sobre estas a masa do recheo. Procedemos a enrolar, ca axuda do papel film, e levamos o frigorífico a arrefriar.
Adornamos como nos dite a imaxinación ou co que teñamos a mao.
Servimos cortado en lonchas.

Entrecot de lombo de porco con manteiga de mostaza e mazá con queixo de cabra

2011-12-08T11:10:00.001+01:00

Ir a receita en castelán

Normalmente, esta receita prepárase con solombo ou entrecot de tenreira, máis nesta ocasión utilicei uns entrecots de lombos da gama de porco Selecta de Coren que veñen presentados en bandexas de tres unidades. A gama de produtos de porco Selecta, proceden de porcos criados en Galicia, proveñen da raza Duroc, cuxa principal características é unha maior infiltración de graxa que o porco normal. Reciben unha alimentación 97 % cereal, rica en vitaminas e minerais para favorecer a calidade da carne. Na súa dieta inclúense castañas como se facía de forma tradicional en Galicia resultando unha carne máis xugosa e saborosa.

Para proceder ca nosa receita imos a procurar os seguintes ingredientes:

4 Entrecots de lombo de porco Selecta

Manteiga
1 culleriña de mostaza
2 mazás Golden
4 rodelas de queixo de cabra en rulo
Sal, pementa e aceite

Collemos unha pouca de manteiga e levámola a punto de pomada e mesturámola coa culleriña de mostaza, remexemos ata que se integren ben (se sae de máis pódese usar con outras carnes). Levamos o frío para que a manteiga volva a coller a súa consistencia.
Pelamos as mazás, descorazonámolas e cortamos en rodelas.

Facemos uns montados, intercalando láminas de mazá e queixo. Regamos cun pouco de aceite de oliva e levamos o forno prequecido a 180º uns 15 ou 20 minutos.
Collemos os entrecots de lombo de porco e bridámolos ao redor para que collan unha forma redonda. Untámolos en aceite de oliva, botamos pementa negra recen moída e facemos nunha prancha. Salgamos o dar a volta.
Presentamos o entrecot con unha pouca de manteiga de mostaza por riba da carne quente e acompañado do montado de queixo e mazá. Salgamos a carne cun pouco de sal maldón.
Soamente co zume que solta a carne e ca untuosidade do queixo ca maza, e suficiente.

Alas de polo á Rioxana

2011-11-30T21:23:00.001+01:00

Ir a receita en castelán

Hoxe toca polo, e do polo unha parte con moi bo sabor: as ás.
É un prato moi sinxelo e humilde, pero con moito sabor.
Para facelo necesitaremos os seguintes ingredientes:
12 ou 15 ás de polo
5 dentes de allo

2 ramas de tomiño
1 rama de pirixel
2 cebolas
1 folla de loreiro
1 cullerada de pimentón
1/2 vaso de viño branco
1 cullerada de mel (opcional)
Sal, pementa, fariña e aceite de oliva

Salpimentamos as ás e rebozámolas na fariña. Fritímolas nunha tixola e reservamos.
Pelamos os allos e esmagamos, pelamos as cebolas e cortámolas en aros. Sofritimos os allos, as cebolas, o loureiro e o tomiño no aceite de fritir as ás. Cando a cebola estea dourada, botamos o pirixel e o pimentón.

De seguido engadimos o viño branco e deixamos que coza o prebe uns 5 minutos a lume brando. Neste momento engádese a mel (a quen lle guste).
Botamos este prebe por riba das ás reservadas e deixámolas repousar unhas horas dándolle a volta de cando en vez.
Antes de servir poñer o lume e quecer ben.
Nos acompañámolas dunhas patacas fritidas que lle foron que nin pintadas.
Merece a pena probalo.

Bacallau a Gomes de Sá

2011-11-27T22:11:00.001+01:00

Ir a receita en castelán

Canto tempo sen asomarme por este recuncho. Máis aínda ando por estes lares, non ca continuidade que quixera pero espero que a partires de agora, un pouco máis a miúdo que esta temporada que pasou.
Dos moitos pratos de bacallau que ten a cociña portuguesa, este é un dos máis coñecidos.
E orixinario da rexión de Porto.

Imos a precisar:

500 grs de bacallau
600 grs de patacas
1 cebola grande
2 ovos cocidos
Pirixel
Olivas negras (opcional)
Aceite, sal e pementa

Poñemos unha pota con auga a ferver e outra cas patacas para que se cozan.
No momento que a pota da auga ferve, retírase do lume e ponse nela o bacallau. Tápase cun pano e deixase facer entre 25 e 30 minutos.
Cando as patacas están feitas, córtanse coma se fora para tortilla. Bótanse nunha fonte que poida ir o forno.
Sácase o bacallau da auga, elimínase a pel, as espiñas e desmiúzase cos dedos.
Mestúrase o bacallau cas patacas. Salpiméntase o conxunto.

Nunha tixola con aceite poñemos a facer a cebola cortada en plumas finas.
Cando a cebola estea branda incorpórase co aceite o bacallau e as patacas, remexendo para que se mesture ben.
Prequecemos o forno a 180º e poñemos a fonte uns 20 minutos aproximadamente.
Picamos os ovos e o pirixel que engadimos por riba o sacar o bacallau do forno. Tamén se lle poden engadir unhas olivas negras cortadas en rodelas.
Un consello: revisade ben que non leve espiñas, pois os comensais van a confiar e que vai a ser así.
Estupendo prato de bacallau o que lle vai que nin pintado un bo viño branco de Ribeiro.

Rolo de salmón recheo

2011-11-13T21:47:00.001+01:00

Ir a receita en castelán

Un petisco sinxelo, rápido e a par elegante. Fora bromas é verdade que é rápido e moi sinxelo. O recheo, o que vos veña a cabeza, eu fíxeno de queixo e mexillóns en escabeche.
Ingredientes que imos a necesitar:

Salmón en lonchas
Queixo Philadelphia ( ou outro)
Mexillóns en escabeche
Ceboliño

A única complicación é a de que non se nos rompan as lonchas do salmón o separalas. Unha vez que as temos estiradas, facemos unha mestura do queixo cos mexillóns picados. Picamos tamén ceboliño e engadimos a mestura.

Sobre a loncha de salmón estirado poñemos unha porción do recheo e unha folla de ceboliño enteiro que sobresaia polas veiras.
O normal e que sexa grande o rolo, partímolo polo medio.
Poñemos un tempo no frío para que colla corpo o recheo.
Moi boa a mestura de sabores.

Sardiñas recheas

2011-11-08T22:16:00.000+01:00

Ir a receita en castelán

Na receita de hoxe imos a facer sardiñas, de cando en vez cando vexo que merecen a pena, non deixo escapar a ocasión de levalas a miña cociña. Sinto unha especial querencia polos pescados azuis.
As sardiñas, vos veredes as que poñedes por comensal, segundo o tamaño das mesmas. Os ingredientes que cito a continuación serían para unhas 12 unidades.

Sardiñas (as necesarias)
15 olivas (verdes ou negras)
1 dente de allo
1/2 cebola
1 anaco de apio
1 tomate
1/2 pemento verde

Ceboliño
Aceite, sal e pementa

Limpamos as sardiñas e retiramos a espiña central, deixándoas abertas coma un libro. Se non o facedes na casa, xa sabedes; o vos@ pescadeir@.
Picamos as verduras moi miúdas e o tomate en cadradiños.
Nunha tixola faise un sofrito co allo, o apio a cebola e o pemento. Despois duns minutos engadimos o tomate e as olivas, salpimentamos e reservamos.
Estendemos as sardiñas ca pel para abaixo e botamos un pouco de recheo en cada unha. Dobramos da cola a cabeza.

Nunha bandexa de forno untada en aceite poñemos as sardiñas e levamos ó forno a 200º uns minutos. As sardiñas fanse enseguida.
Pasámolas a bandexa de servizo e engadimos ceboliño picado.
Interesante mestura de sabores.

Polbo a mugardesa

2011-11-05T12:22:00.002+01:00

Ir a receita en castelán

En primeiro lugar quero pedir desculpas a Mugardos pola receita que nos ocupa. Non sei cal é realmente a académica, pois andei a revolver pola rede e había para todos os gustos.
Isto é o que fixen e, por certo, estaba ben bo.

Necesitaremos para este asunto:

Polbo cocido
Patacas
Pemento bermello
Cebola
Allo
Pementón agridulce da La Vera
Aceite e sal

Como outras moitas veces, non dou medidas que cada un as mesture o seu gusto.
Cocemos unhas patacas en cachelos, reservamos.
Cortamos o polbo xa cocido en anacos, coma se fora para o Polbo a feira, reservamos.
Cortamos as cebolas en xuliana non moi fina, os pementos en anacos e o allo, e refogamos a lume brando. Cando estea no seu punto engadimos o pementón, tendo coidado de que non se queime.

Incorporamos o polbo, facemos que se mesture ben cas verduras e o pementón e a continuación botamos as patacas. Remexemos o conxunto e a saborealo de seguido na mesa.

Para min case que imprescindible un bo pan do país e xa de postos un bo mencía non lle ben mal.

Patacas gratinadas con afumados

2011-11-02T20:49:00.003+01:00

Ir a receita en castelán

Hoxe imos a facer un petisco de entrada ou pra tomar un aperitivo. Un dos elementos que imos a usar e a pataca. Teño unha loita particular con este produto, cústame encontralo bo. Penso que en algunha zona primouse a cantidade pola calidade e poñen no mercado unha moi mala pataca. Pan para hoxe, fame para mañá. Máis como din, o que veña detrás que se apañe.
Fora de disquisicións precisaremos:

500 grs de patacas
250 grs de salmón afumado
Manteiga
Maionesa

Cocemos as patacas enteiras en auga con sal.
En canto arrefríen un pouco, cortámolas en rodela o máis finas posibles.
Untamos ca manteiga unha bandexa de forno e poñemos unha capa de patacas e cubrimos cada unha de elas con unha porción de salmón.

Alternamos patacas e salmón ata rematar os ingredientes.
Regamos as patacas con unha cullerada de maionesa e metemos no forno prequecido a 200º.
Cando a maionesa se pon da cor barra de pan, é o seu punto.
De sabor moi agradable.

Solombo de porco recheo

2011-11-01T22:32:00.002+01:00

Ir a receita en castelán

Estamos xa en pleno outono e hoxe pola noite, parece ser, entra unha gran borrasca para irnos metendo no inverno. E do outono non so son as castañas, tamén empeza a ser tempo de matanzas. Por iso imos con unha receita de carne de porco.

Faremos provisión dos seguintes alimentos:

2 solombos ben feitiños
2 ovos
3 allos
Unhas follas de pirixel
1 culleriña de mostaza
6 piquillos (dous para o guiso)
1/2 cebola
1 porro
1 tomate
1/2 cenoria
1/2 chourizo o longo
Tiras de touciño
Viño branco
1 cazo de caldo de carne Knorr
Aceite, sal e pementa

Se sodes uns manitas, tedes que deixar o solombo coma si de un filete se tratase, se sodes uns manazas coma eu mellor que o faga o carnideir@. Reservamos.
Facemos dúas tortillas francesas.
Con dous allos, as follas de pirixel e unhas gotas de aceite facemos un majado no morteiro e unha vez feito mesturamos a mostaza.
O chourizo cortámolo, o longo, en catro tiras.
Estiramos o solombo e untamos co majado, poñemos por riba a tortilla. Colocamos por riba da tortilla dous pementos abertos e alternamos dúas tiras de chourizo cas tiras de touciño. Enrolamos e bridamos. Dourámolos por todos os lados en aceite. Reservamos.

No mesmo aceite de dourar o solombo, botamos a cebola, o porro, o allo e a cenoria; pochamos e a continuación incorporamos o tomate e os pementos picados. Deixamos facer uns minutos e engadimos o viño branco, cando se evapore o alcohol incorporamos os solombos. Botamos auga suficiente e o caziño de caldo de carne, deixamos facer uns 30/35 minutos.
Retiramos os solombos e pasamos o prebe polo chino, apretando ben as verduras para que solten todo o seu.
Reducimos o prebe.
Retiramos os fíos de bridar, cortamos en rodelas e servimos co prebe. Coma guarnición podemos poñer unhas patacas rejilla.
A disfrutar.

Puding de castañas con prebe de chocolate (Paradores Nacionales)

2011-10-30T21:36:00.001+01:00

Ir a receita en castelán

Como vedes sigo ca teima das receitas de outono dos Paradores Nacionales. Neste caso trátase de unha sobremesa de castañas, máis de outono imposible, do Parador de Monforte de Lemos.
Teño que dicir que foi tanto o meu enfado cando pelaba as castañas, que a piques estiben de deixalo. Alégrome de non facelo, pois é unha sobremesa, que si me permitides a licencia, levas un pedazo de sabores e cores do outono a boca.

Imos a precisar:

250 grs de castañas peladas
250 ml de tona
250 ml de leite
1 sobre de te negro (eu non o usei)
2 ovos
100 grs de azucre
75 grs de cchocolate de cobertura
250 ml de leite (para o prebe de chocolate)

Poñemos a cocer as castañas peladas ca nata e o leite (se ides a usar o te negro este é o momento de poñer a bolsiña).

Unha vez cocidas, sacar a bolsa do te e triturar. Mesturar cos ovos e o azucre. Eu en lugar de facelo nun so molde, fíxeno en flaneras individuais (saíron cinco de boa ración cas medidas). Vertese a mestura no molde e termínase o baño maría durante 40 minutos (eu o final do tempo foron o forno 5 minutos a 180º), deixámolos arrefriar.
Aparte facemos o prebe de chocolate ca cobertura e o leite.
Servir o puding co prebe de chocolate.
Unha boa sobremesa, pero moi contundente.

Arroz cremoso con chipirós e verduriñas

2011-10-25T22:23:00.001+02:00

Ir a receita en castelán

Imos con outra receita de menú de outono dos Paradores Nacionales, do Parador de de Santo Estevo.
Neste caso de arroz, xa sabedes a miña debilidade polo arroz, paréceme un dos mellores alimentos, amén da fame que quitou no mundo.

Para este prato imos a procurar para 4 persoas:

Aceite de oliva virxe extra
150 grs de cebola
1 dente de allo
150 grs de pemento vermello
200 grs de setas de tempada (eu usei "champis"
200 grs de chipirós
300 grs de arroz
Caldo de verduras
Queixo de Tetilla.

Refogar en aceite a cebola picada, o allo e o pemento cortado finamente. Engadir as setas, refogar e engadir os
chipirós e o arroz, saltear.Mollar co caldo de verduras, remover continuamente y terminar co queixo de tetilla que lle dará unha textura cremosa. Rectificar de sal.
Un arroz para invitar.

Piquillos recheos de brandada de bacallau (Paradores Nacionales)

2011-10-23T23:02:00.000+02:00

Ir a receita en castelán

Esta receita é do menú de outono do Parador de Verín. Penso que Paradores Nacionales teñen unha cociña fantástica, con un gran compromiso co tradicional do lugar onde están ubicados.
Pero ben imos co que nos interesa e cos seus ingredientes.

5 pementos do piquillo para o prebe
Piquillos necesarios para encher

200 ml de nata
Sal e pementa
600 grs de bacallau
1 dente de allo
1/2 cebola
150 ml de nata
2 patacas cocidas
Aceite de oliva.

Nunha tixola poñemos os pementos picados, a nata, a sal e a pementa. Cando ferva retiramos e pasamos polo "turmix" e reservamos.

Para a brandada de bacallau refogamos no aceite o allo e a cebola ben picados. Incorporamos o bacallau desmigado. Facemos uns minutos e incorporamos a nata e as patacas en anacos. Non o imos a triturar, chafámola cun garfo para notar bocado.
Enchemos os pementos e acompañamos co prebe reservado.
Podémolos presentar tamén en tostas.
Probalo merece a pena.

Xuntanza de blogueiros

2011-10-23T22:28:00.000+02:00

Soamente dúas liñas para comentar a xuntanza, que onte fixemos en Santiago, un pequeno grupo de amigos dos nosos fogóns e tamén da boa mesa.
E digo o de amigos por que creo que realmente é así. Si xa había unha pequena complicidade ca xente de máis "roce virtual", agora que xa nos vimos as nosas caras penso que se reforza.
Foi unha auténtica "cita a cegas". Despois de andar deambulando, a hora de cita pola máis bonita praza do mundo, a do Obradoiro, e de pensar "aqueles deben de ser da xuntanza, andan igual de perdidos ca min" e unha vez que nos fumos acercando uns os outros, a conversa tornouse coma a dos que se encontran despois de estar sen verse durante certo tempo.
Quero agradecervos a todos a estupenda noite que pasei. Dádevos todos por citados, eu non vou a citarvos, porque seguro que me esquezo de algún e non quero.
Quero facer tamén mención do GARUM BISTRO, sito onde ceamos realmente ben, lugar pequeno pero moi acolledor e un estupendo xefe de cociña.
Bicos para todas e abrazos para todos.
Ata a próxima xuntanza.

Milfollas de verduras e prebe de tomate

2011-10-14T09:00:00.000+02:00

Ir a receita en castelán

Hoxe imos a deixar de lado a carne e o peixe e imos con un prato vexetariano.
Úsanse para este prato os seguintes ingredientes:

1 calabacín
1 berenxena
2 ceboletas
Láminas de queixo
Prebe de tomate
Aceite e sal

Maos a obra. Cortamos as verduras en rodelas de medio centímetro. Salgamos, enfariñamos e fritimos en abundante aceite. Pasamos as frituras a papel absorvente para escorregar o exceso de aceite.
Utilizando moldes redondos montando o milfollas con capa de verdura, queixo e prebe de tomate, ata completar o molde. Finalizamos sempre con queixo.

Gratinamos no forno ata que estea dourado.
Retirar os molde e servir.
Un delicioso prato para este outono que tarda en chegar, pero que xa está moi próximo.

O día de Valencia

2011-10-13T22:24:00.000+02:00

Hai un tempo que lle fíxemos unha encerrona a Lola (da nosa familia de Valencia da que xa vos teño falado), a que nos tiña que facer unha paella en Rivela para todos. Non houbo dúbida, aceptou o reto no mesmo momento.
Eu non esperaba outra cousa, pois é unha gran cociñeira. É unha pena que non nos faga participes do seu bo facer nun blog, o meu estómago sabe ben do que falo.
Pois o día chegou. O pasado sábado, día 8, foi o día escollido. por fin a data era a adecuada para todo o mundo.
Púxose maos a obra e o que saíu da súas maos foi algo excepcional. Non é que a queira ben, pero era a mellor paella (nos facemos arroces) que levo tomado.
Polo, "ferraura" (xudías verdes), "garrofo" (faba branca e plana),tomate, pementón, romeiro e arroz. A "tormenta" perfecta.
Pero Lola non se conformou soamente ca paella, para completar un estupendo xantar preparounos de primeiro "esgarrat", pemento roxo, berenxena, allo, ovo cocido e bacallau. Unha delicia, unha especie de escalibada pero con ese aire que a xente do Mediterraneo lle sabe dar.
A presenza galega, empanada, chourizo e salchichón da casa do Avelino, etc., postres, licor café.
Lola non te libras de outra e moitas grazas por aguantarnos.
Un enorme bico.
Deixo unhas fotos do evento.

De Andaina por San Andrés de Teixido

2011-10-11T14:12:00.000+02:00

O pasado día 24 de setembro estivemos por San Andrés de Teixido, para chegar dende alí ata o Cabo de Ortegal.
Non me resisto a non poñer aquí as fotos dos acantilados que están presentes durante case todo o recorrido.
Estamos a falar de ir a unha zona onde veremos os acantilados máis altos da Europa continental.
A vista do Cabo de Estaca de Bares con Cariño debaixo nosa é impagable. Soamente un defecto, é un auténtico rompe pernas. Estás durante os vinte pico quilómetros subindo e baixando.
A baixada (andando) a San Andrés é de premio e a continuación a subida a cima dos acantilados é de primeira especial. Pero non vos asustedes faixe ben.
Recomendo a visita a zona, eu é polo menos a cuarta ou quinta vez que vou, e cando se me presente outra ocasión, non deixarei de ir.
Ademais xa sabedes, "vai de morto o que non foi de vivo".

Brocheta de tomate e mozzarella

2011-10-08T22:23:00.000+02:00

Aínda que resulte repetitivo segue un tempo anormal, polo tanto imos a seguir con cousas fáciles, rápidas e frescas.
Coma sempre neste tipo de receitas, dou os ingredientes sen cantidades.
Entón ei vai.

Tomates Mini-Kumatos
Queixo mozzarella
Olivas recheas de pemento
Alfábega (albahaca)
Aceite, sal Madón e vinagre de Módena

Moi sinxelo, escorregamos as bolas de queixo e cortamos o longo e en tiras para facer uns tacos.
Lavamos e partimos os tomates pola metade.
Nunha brocheta de madeira ensartamos unha metade de tomate, taco de queixo, outra metade, oliva e repetimos outra de tomate e queixo.

Picamos a alfábega e facemos unha vinagreta, a miña proporción é de tres a un.
Poñemos as brochetas nun prato de servizo, salgamos, botamos a alfábega picada e a vinagreta.
Moi bo conxunto de sabores.

Espárragos con queixo e xamón

2011-10-02T22:45:00.000+02:00

E veña queixo. Outra receita con queixo (grande alimento entre os alimentos) gústanme todos é o bo deste produto é que viaxes a onde viaxes, sempre hai un queixo da zona. É difícil dicir este mellor que este, son distintos (polo menos para min).

Para este ¿petisco ou primeiro prato? imos a necesitar o seguinte:

1 bote de espárragos verdes (delgados)
1 bola de Mozzarella
4 lonchas de xamón

Con estas medidas saen catro porcións. Os espárragos poden ser crus, pero entón hai que precociñalos antes.
Escorregamos ben a bola de Mozzarella e partimos en catro lonchas.
Estiramos as lonchas de xamón, poñemos un pedazo de queixo e tres espárragos por riba. Pechamos envolvendo co xamón.

Dámoslle unha pasada pola tixola para que colla cor, tendo coidado que non se desfaga.
Como vedes estou que o tiro can receitas complicadas.
Conxunto de sabores moi interesante.

Rolo de xamón e queixo

2011-10-02T11:16:00.000+02:00

Nestes días que andei de lecer, fixen algúns petiscos que tiña apartados e en espera, quecendo no forno.
Son sinxelos e con ingredientes do máis común, ireinos a poñendo non seguintes días, coma relaxación de fin de lecer.

Neste primeiro usaremos os seguintes ingredientes, que cada quen mesturará na medida do seu gusto:

Xamón serrano
Queixo azul
Queixo Philadelphia
Fariña
Ovo
Pan relado
Aceite

O xamón serrano deberá de estar en lonchas finas ven cortadas.
Faremos a mestura dos queixos ata conseguir unha crema untuosa (os queixos elíxense os do nosos gusto).

Agora imos co "difícil", ca loncha do xamón estirada poñemos unha porción de mestura de queixos. Enrolamos e pasamos por fariña, ovo e pan relado.
Fritimos en aceite ata conseguir unha bonita cor.
Un petisco con fundamento.

A Taberna do Varadoiro

2011-10-01T23:54:00.001+02:00

Hoxe quero comenzar un novo apartado por se pode servir de orientación para alguén que ande buscando onde xantar.Evidentemente a miña opinión é miña, e por sorte, e en aras da diversidade non coincidirá cas de outras persoas, pero está aí e direi o que penso.

Comenzaremos este novo capítulo, con un restaurante de Portonovo, A Taberna do Varadoiro . Tal como falei co dono, non é o mesmo desfrutar del neste mes de setembro, que no mes de xullo ou agosto, a pesares de que a calidade mantense, hai máis presas.

Para min é moi importante o primeiro contacto co persoal que te vai a atender, neste caso xa se vía que sería moi bo.
Atención a empregada que atende as mesas, un luxo, coñecedora da carta, do produto, de como está feito. É unha gran vendedora e inda por riba agradable.
Podemos falar de produto de primeira calidade, ven presentado e moi ben traballado na cociña. Cociña tradicional traballada con cariño, isto é algo que se transmite o prato. Completa o cadro unha aceptable carta de viños.
Podo falar do que xantamos a miña dona e máis eu nas dúas visitas que lle fixemos; na primeira, navallas, nécoras, linguado a prancha e unhas chuletas de cordeiro. E na segunda unha caldereta de peixes que quitaba o sentido.
En fin unha gran relación calidade prezo.
Moi recomendable.

Pastel de bonito

2011-09-25T11:52:00.000+02:00

Este é unha receita que cae tódolos anos na tempada do bonito, é fácil de preparar, pódese facer con antelación, admite un montón de guarnicións e é unha forma de que os máis cativos da casa coman un dos mellores peixes azuis.
Para preparalo imos a necesitar (sae un bo pastel):

750 grs de bonito sen pel nin espiñas
2 ovos cocidos
1 ovo cru
3 lonchas de xamón
3 pementos do piquillo

Pirixel picado
Pan relado
Prebe de tomate

Picamos o bonito o máis miúdo posible (aconsello facelo con coitelo, pois a picadora fai unha pasta) e poñemos no recipiente que vaiamos a facer a mestura.
Picamos os ovos, as lonchas de xamón, os pementos do piquillo e engadímolos o bonito xunto co pirixel picado, o ovo batido e o pan relado.
Remexemos ata conseguir unha mestura homoxénea (a medida do pan relado non é fixa, ide vendo a necesidade).
Facemos coma unha croqueta inmensa (o meu consello é envolvela en papel de aluminio e deixar un tempo o frío para que colla máis consistencia).
Votamos un pouco de aceite e selamos ben o pastel por todos os lados, dándolle a volta con certo coidado para que nos se rompa. Reservamos.
Si xa temos feito prebe de tomate botámolo nunha cacerola e engadimos un pouco de caldo de pescado. Deixamos facer uns minutos e engadimos o pastel de bonito. Facer uns 10 minutos.
Podémolo servir quente ou do tempo, pero tede en conta que é máis fácil de cortar en frío. Si o queredes quente, unha vez cortado en frío, poñer a quecer no prebe de tomate.

Unha petición

2011-09-25T11:10:00.001+02:00

Quero facer unha pequena reflexión sobre o que é o facer este blog para min.
Eu o entendo coma un divertimento, como unha vía a comunicar cos demais o que fago, ben, mal, peor ou rematadamente peor, pero é o que fago, ben por que o vin noutro sitio, ou ben que me acudiu a deusa creativa e golpeoume na cabeza. Ninguén me obriga a facelo, gústame a cociña e quero dicilo; non vexo isto coma unha competición de haber que a ten máis grande, uns meses teño unha actividade maior e outros son un vago rematado.
Diredes a que ben todo este manifesto de intencións, pois ben a que xa estou empezando a fartarme de toparme pola rede con un montón de blogs, onde o que escribe non fixo a receita que publica nin en soños, que as cantidades que se poñen son absurdas e que é imposible facer algo medianamente comestible co que pon.
Por iso a miña petición, NON O FAGADES, publicade soamente o que experimentedes na vosa cociña, non obrigan a ninguén e o único que conseguides é sementar a dúbida sobre coma traballamos outros neste noso, a vez que reconfortante, pasatempo.
En fin que se dean por aludidos os farsantes, os charlatáns de feira e que sigan traballando coma ata agora os que teñen cariño por esta nosa cociña.

Olivas maceradas en xenxibre, allo con pimentón e solla

2011-09-13T18:26:00.001+02:00

Que tal, xa estaredes todos de regreso, incorporados os vosos traballos e pensando nas próximas vacacións. Pois ben, ei de darvos envexa, aínda me quedan a metade das miñas, cando todos vaiades xa saturados eu seguirei de lecer.
Imos con unha receita que nos serve de aperitivo, unhas olivas maceradas.
Necesitaremos algunhas cousas:
400 grs de olivas verdes
400 grs de olivas negras
60 grs de xenxibre
8 dentes de allo grandes
25 grs de romeiro fresco
10 grs de tomiño fresco
20 grs de pemento moído da Vera
40 ml de prebe de solla

1 ceboleta
50 ml de aceite de oliva virxe

Escorregamos ben as olivas da salmoira na que veñen e reservamos.
Pelamos o xenxibre e cortámolo en rodelas finas.
Machacamos os allos ca pel, se que cheguen a desfacerse.
Mesturamos o romeiro e o tomiño, engadimos o aceite e o pemento moído. Remexemos.

Nun bol mesturamos a ceboleta cortada en xuliana, o prebe de solla, as olivas, o aceite cas herbas e o pemento moído, o xenxibre e os allos. Tapamos con film de cociña e deixamos un mínimo de tres días na neveira.
Para servir, deixar atemperar con tempo suficiente.
Con unha boa e ben fría cervexa, van de película.

Canelóns de ensalada de mazá

2011-09-08T22:30:00.000+02:00

Hoxe en particular fai un calor desmesurada. Entón imos con unha ensalada, pero ímola a meter dentro duns canelóns.
Cando o calor ven fora do seu tempo, aféctame bastante en sentido moi negativo, pero imos o noso.
Para esta ensalada necesitaremos:

1 caixa de canelóns precocidos
8 lonchas de xamón cocido
1 ou 2 puñados de langostinos cocidos (a medida non ten desperdicio)
2 mazás medianas
Queixo Philadelphia (ou outro queixo fresco)

Poñemos os canelóns en auga quente, seguindo as instrucións do fabricante.
Pelamos e picamos os langostinos.
Picamos as mazás o as relamos.
Mesturamos os langostinos, as mazás e o queixo.

Cando xa temos os canelóns listos para usar, extendémolos e poñemos xamón cocido sobre eles. Poñemos unha porción da mestura anterior e enrolamos. Facemos que a mestura chegue os laterais do canelón.
Xa vedes complicación a tope e tecnoloxía punta para unha boa ensalada.
Os ingredientes coma sempre o voso gusto (faltaría máis).

De paseo por Allariz

2011-09-05T22:38:00.001+02:00

Este sábado pasado estivemos de visita por Allariz. Sempre e agradable un paseo por esa vila e a desculpa foi a Exposición de Xardíns que nesa vila se fai.
Pero ademais había outra desculpa, a Festa do Doce Amendoado, todo o que alí ofrecían estaba bo. É unha carpa pequena pero con moito contido, fai certo que as boas esencias veñen en frascos pequenos.
En fin que mereceu a pena. No viaxe de volta trouxemos algunha carga de máis.
Deixo unhas poucas fotos que fixen na Exposición.

Tosta de queixo de cabra con paquetiño de xamón e gambas

2011-09-03T10:33:00.002+02:00

Por si algún aínda anda a buscar un entrante para o xantar do domingo, aporto unha sinxela tapa como entrante.
Tosta moi rica e apetecible, xa o digo eu todo.

Necesitaremos:

Pan en rebandas
Queixo de cabra en rulo
Xamón en lonchas
Gambas

O pan facémolo coma xa explicamos en outras ocasións, 5 ou 6 minutos co forno a 200.
Facemos os paquetes de xamón, poñendo 2 gambas en cada loncha de xamón e envolvendo. Si a loncha do xamón e longa, danos para dous paquetiños.
Poñemos unha tixola a lume brando con un pouco de aceite e facemos nela os paquetes facendo que collan cor por fora e se fagan as gambas dentro. É moi importante o do lume brando, se non o xamón abrasaríase e as gambas quedaría crúas.
Para a montaxe, en cada tosta de pan poñemos un disco de queixo (outra opción e untalo) e por riba o paquete de xamón.
Seguro que vos vai a gustar.

Peitugas parmesana

2011-09-02T02:00:00.000+02:00

Coido que xa hai algún tempo que non conto nada con polo. Isto está moi mal e ímoslle a por remedio nesta entrada.

Para esta receita procuraremos:

4 Peitugas de Polo Corral COREN
100 grs de queixo Parmesano relado
2 cebolas
2 cenaorias
1/2 pemento vermello
1 vaso pequeno de viño branco
2 vasos de caldo de polo
Fariña, sal e pementa

Limpamos as peitugas e si as mercamos enteiras facemos uns filetes algo grosos. Salpimentamos e pasamos por fariña.
Poñemos aceite nunha cazola e fritimos lixeiramente as peitugas. Retiramos e reservamos.

No mesmo aceite pochamos as cebolas, as cenorias e o pemento picados. Unha vez brandas as verduras, incorporamos as peitugas xunto co viño branco, deixamos evaporar o exceso de alcohol.
Agregamos o queixo relado e o caldo de polo. Facemos uns 20 minutos.
Pasamos o prebe polo batedor e cubrimos as peitugas co prebe resultante.
Servir quente.

Champiñóns o forno

2011-09-01T02:00:00.000+02:00

Imos camiño da tempada dos cogomelos. Gustaríame ter aprendido a recoñecelos no monte. Non paso dos que venden no super ou cando un bo amigo me invita a eles. Entón sigo a usar os champiñóns, por comodidade e por algún que come na casa, e non quere por precaución outro tipo. De todos los xeitos co champiñón ven preparado estamos ante un gran elemento culinario.

Para a preparación de este prato, imos a precisar:
1 kg de champiñóns
100 grs de manteiga
Aceite de oliva
4 dentes de allo
25 grs de pan relado
Perexil
Sal e pementa

Limpamos os champiñóns, separamos o talo do sombreiro. Cortamos os sombreiros en láminas finas e os talos picados finos.
Mesturamos os allos picados, o perexil picado e o pan relado.

Poñemos os champiñóns nunha fonte que poida ir o forno, salpimentamos e regamos con unha cantidade xenerosa de aceite. Poñemos a manteiga a pedazos pequenos repartidos pola fonte. Repartimos o picadillo de allo, perexil e pan relado por riba dos champiñóns.
Prequecemos o forno a 220º. Introducimos a fonte e facemos uns 15 minutos.
Servir ben quente.
Sacaredes un gran sabor de este gran produto.

Tosta de leite condensada e anchoas

2011-08-31T11:00:00.012+02:00

Seguramente diredes que vaia xuntanza, iso mesmo pensei eu. Máis o probalo o resultado de ese potente salgado das anchoas co extremo doce da leite e sorprendente. Absterse aqueles que poñan reparos a mestura de doce con salgado.
Este petisco así coma outra que teño en reserva (Chulas de patacas) saqueinos dunha páxina que non coñecía e para os que nos gustan os petiscos é moi interesante, ilovetapas.
Seguramente que moitos xa a coñeciades, para min fou unha novidade.

Ingredientes:
Pan
Leite condensada
Anchoas

Sinxelo, poñemos as tostas de pan no forno (5 minutos a 200º), untamos ca leite condensada e poñemos a anchoa por riva.
Que non vos matedes a traballar.

Piquillos recheos de ensalada de arroz

2011-08-30T19:15:00.000+02:00

Benvidos a todos aqueles que vos reincorporades nestes días. Xa vedes, o tempo de lecer non é eterno. É moi breve, pero seguro que vides con forzas renovadas e con unha gañas...
Hoxe coma aínda o tempo esta nunhas temperaturas boas, faremos unha ensalada de arroz.
Coma me gusta facer neste tipo de pratos, prefiro dar os ingredientes sen cantidades, que cada un os mesture como máis lle gusten.
Ingredientes:

Arroz basmati
Bonito en aceite de oliva
Olivas negras
Leituga
Pementos do piquillo
Maionesa
Aceite e sal

Cocemos o arroz seguindo as instrucións do fabricante, unha vez feito pasamos por auga fría e deixamos escorregar ben.
Mentres desmiuzamos o bonito, picamos finas as olivas, picamos un par de pementos do piquillo e unhas follas de leituga.

Cando o arroz estea ben escorregado, mesturamos todos os elementos e aliñamos ca maionesa.
Enchemos os piquillos ca ensalada e presentamos fresquiños.
Unha boa opción, fácil e rápida.
NOTA: Eu usei olivas verdes por cuestións de gusto de algún dos comensais. Máis vistosa queda con elas negras.

Arroz meloso con luras e gambas

2011-08-21T12:23:00.000+02:00

E veña a voltas co arroz. É unha das miñas debilidades culinarias, o igual que a empanada admite case de todo, neste caso é un dos típicos; con luras.
Un consello si se ten a ocasión de mercar as luras da ría non o dubidedes, xa sei que o prezo non é o mesmo, máis si o facedes nunha comida con invitados merece a pena.

Para este arroz imos a procurar:
600 grs de luras

350 grs de arroz bomba
200 grs de gambas
1/2 cenoria
1/2 pemento roxo
1/2 pemento verde
1 cebola
1/2 porro
Caldo de pescado
Azafrán
1 copa de viño branco
Aceite, sal e perexil

Pedímoslle a pescantina que nos limpe as luras (podedes pedirlle a tinta e conxelala para outras preparacións) e nos rematamos de quitarlle a pel e restos que lle poidan quedar. Partimos e anacos groseiramente. Reservamos.
Picamos miúdas as verduras e deixámolas facer en tres culleradas de aceite.

Cando estean brandas as verduras incorporamos as luras en anacos e refogamos o conxunto uns minutos. Engadimos o arroz e dámoslle unhas voltas. Botamos o viño branco e deixamos evaporar o alcohol.
Botamos o caldo de pescado (dúas medidas de caldo por unha de arroz) le vamos a ferver e poñemos a lume brando.
Cando lle falten uns 4 minutos, engadimos as gambas.
Unha soa palabra delicioso.

Muffins de queixo fresco e noces

2011-08-16T23:02:00.000+02:00

Non vos vou a contar o calor que estamos a pasar en Ourense. Máis este calor non e de todo natural, pois existe un montón de desgraciados que se encargan de que os termómetros aumenten a base de plantar lume por todo o arredor. Ante este panorama o que menos apetece é meterse na cociña.

Pois ben para botarlle azucre o vinagre que se nos pon no corpo e non ter case que prender a cociña, imos con unha sobremesa fresca.

Teremos que ter a mao os seguintes ingredientes, con eles saíron uns 12 moldes. Eu usei uns de silicona para madalenas.

100 grs de noces peladas

5 biscoitos de soletilla

50 grs de manteiga branda

4 follas de xelatina neutra

400 grs de queixo fresco

A reladura dunha laranxa

O zume de media laranxa

2 culleradas de azucre

2 sobres de zurce avainillado

3 culleradas de leite

PARA O ADORNO

100 grs de azucre

2 laranxas

Reservamos unhas 12 noces, o resto picámolas. Desfacemos os biscoitos. Mesturamos as noces, os biscoitos e a manteiga branda. Ca masa resultante enchemos o fondo dos moldes, premendo con dedos. Dámoslle unha hora de neveira.

Poñemos a xelatina uns 5 minutos en auga fría. Mesturamos o queixo, a reladura da laranxa, o zume, o azucre, e o azucre avainillado. Mesturar ben todos os elementos.

Quecemos o leite, escorregamos a xelatina e desfaise os no leite. Agregamos o leite ca xelatina a mestura anterior.

Deixamos arrefriar uns 15 minutos. Botamos a mestura nos moldes reservados e arrefriamos 2 ou 3 horas.

nun cazo caramelizamos os 100 grs de azucre. Ollo a queimadura do caramelo é unha das peores que podedes ter na cociña.

Estar atentos que non se queime. Nun papel de forno poñemos os anacos das noces reservadas e imos botando o caramelo por riba. Deixamos arrefriar.

Pelamos e sacamos os gallos sen pel das laranxas.

Sacamos os muffins dos moldes e poñémolos nun prato adornamos cos gallos da laranxa e o caramelo.

Tamén lle podemos picar un pouco de menta.

Lombos de robaliza a prancha con langostinos en prebe mariñeiro

2011-08-04T20:49:00.000+02:00

Que tal, aínda ando por aquí, moi, pero que moi vago pero aquí sigo.
Imos a ver si collemos algo de ritmo, non sei se empeza a ser vicio ou algunha agencia de rating ten a miña prima con risco. Case me da pánico ir o mercado.
Hoxe traballamos con un peixe dos que máis me gustan, a robaliza. Neste caso preparada a prancha.

Para preparar o prato para 4 persoas necesitaremos os seguintes ingredientes:

4 robalizas de ración
200 grs de gambas ou langostinos
Patacas
Pirixel
Sal e aceite

Para o prebe mariñeiro
1 cebola

1 chalota
1 cenaoria
1 porro
1 pemento verde
1 tomate
2 vasos de caldo de pescado
As cabezas e as peladuras das gambas de arriba
Brandi (opcional)
Aceite, sal e pementa

O ir a mercar as robalizas pedímoslle a nosa pescantina de cabeceira, que lle saque a espiña central e nos faga dous lombos de cada unha. Si as queredes totalmente sen espiñas, toca armarse de paciencia e coller unhas pinzas. De cara o resultado final merece a pena a labor.
Picamos o pirixel e botámoslle o aceite, deixamos infusionar coma unha hora aproximadamente.
Quitamos as cabezas e as peladuras dos langostinos e reservamos.
Para o prebe picamos as verduras e facemos a lume brando nun pouco de aceite de oliva, engadindo o tomate o final. Deixamos facer un pouco e botamos as cabezas e peladuras dos langostinos. Neste paso podemos engadir o brandi en flambear (OLLO CAS CAMPÁS EXTRACTORAS).
Engadimos o caldo e deixamos facer un pouco máis.
Trituramos e pasamos polo chino. Debe quedar un prebe fino e lixeiro, se é preciso engadimos un pouco máis de caldo (se sobrara prebe conxelalo nas bolas para cubos de xeo).
Chegados a este punto collemos os lombos da robaliza, e con unha brocha, untámolas polas dúas caras co aceite con pirixel.
Quecemos a prancha, grella ou unha tixola e cando estea quente botamos os lombos ca pel cara arriba, dous minutos e damos a volta e facemos outros dous minutos. Salgamos con sal Maldon fora do lume.
Na mesma tixola salteamos os langostinos untados tamén co aceite co pirixel.
Presentamos co prebe de fondo e podemos guarnecer con unhas boliñas de pataca risoladas.
Espectacular.

Ensalada de arroz

2011-07-17T21:58:00.001+02:00

Como estamos no tempo outra ensalada. Ben o do tempo para os que queirades calor, non é moi alá. Estou feliz con esta temperatura, paréceme ideal.
Imos a deixar o tempo que non é do que se trata nesta entrada.

Para esta ensalada atracaremos a despensa e levaremos estes ingredientes:
200 grs de arroz basmati (usade o que máis vos guste)
1/2 pemento vermello
1/2 pemento verde
1/2 cebola pequena
2 ovos
2 salchichas frankfurt
Olivas negras o gusto
Zume de limón
Aceite e sal

Cocemos o arroz en abundante auga, pasamos pola auga fría e deixamos escorregar.
Facemos unha tortilla francesa, deixamos arrefriar e cortamos a cadrados.
Picamos os pementos, a cebola e as salchichas en anacos pequenos.
Nun bol mesturamos todos os ingredientes, salgamos e aliñamos co zume de limón e aceite de oliva.
Sinxela, rápida e refrescante. Veña a por ela.

Tronco de pataca, queixo parmesano e touciño

2011-07-11T21:13:00.000+02:00

Imos con outra receita sinxela e agradecida. Dado o tempo no que estamos, serve perfectamente para tomar fría ou do tempo.
En realidade e unha tortilla de patacas pero presentada de outro xeito.

Procuraremos:

4 ou 5 patacas medianas
3 ovos
50 grs de queixo parmesano relado
100 grs de touciño
Ceboliño (opcional)
Sal e pementa

Cocemos as patacas, deixamos arrefriar e chafamos cun garfo para facer un puré de patacas.

Relamos o queixo, picamos o touciño e o ceboliño.
Batemos os ovos e engadimos o resto dos ingredientes.
Poñemos a masa resultante en moldes apropiados ( se non fosen de silicona, untar con un pouco de manteiga).

Facemos 20 minutos no forno a 200º.
Deixamos repousar e servimos.
Podemos acompañar con unha ensalada de brotes tenros, con unha maionesa ou un bo prebe de tomate.
Que vos aproveite.

Cestiños de ovos con touciño

2011-07-07T21:27:00.000+02:00

Case poderíamos chamarlle "Ovos con touciño refeitos".
Serve para un almorzo, para un primeiro dun xantar ou para unha cea.
Para este sinxelo prato imos a precisar por comensal:

1 rebanda de pan de molde
1 tira de touciño
1 ovo (eu fíxeno con tres ovos de paspallás por comensal.

Entre dúas follas de papel de forno, metemos a rebanda de pan e estirámola ca axuda dun rulo, ata conseguir que quede o máis fino posible.
Cortamos con un molde cortapastas redondo.
Introducimos o pan nos moldes para forno (se non son de silicona, untar con un pouco de manteiga).
Poñemos o touciño sobre o molde, axudando a que chegue o fondo, e cascamos o ovo por riba.

Poñemos os moldes no forno prequecido a 180º. Deixar facer ata que estea callado o voso gosto.
Agregar sal Maldon e servir de seguido.
Moi bos.

Saquiños de queixo e froitos secos

2011-07-04T21:37:00.000+02:00

Hoxe imos con unha pequena delicatessen que hai algún tempo me puxeron, e tiña gañas de facelos eu na casa.
Neste prato o punto crítico está no tratamento de pasta filo, o resto e do máis sinxelo. pero queda moi aparente.

Procuraremos para a receita o seguinte:

Follas de masa filo
125 grs dun queixo azul
125 grs dun queixo crema
Abelás ou améndoas picadas

O primeiro que temos que facer é unha pasta na que se mesturen e queden ben integrados os dous queixos. A proporción dos mesmos vai o voso gusto. Eu inclínome por máis crema.
Trituramos o froito seco escollido de forma groseira, de xeito que se note o anaco e engadimos a pasta de queixo. Integramos ben.
Imos a sacar do paquete da masa filo, soamente as follas que usaremos, o resto volvemos a gardalas, pois do contrario secaríanse.

Cortamos as follas polo medio e cada unha das metades novamente polo medio (quedaran uns cadrados de entre 12 ou 14 cms de lado). Para cada saquiño usaremos dos cadrados, collemos o primeiro e con unha brocha untamos con manteiga (derretida), poñemos por riba o segundo cadrado de maneira que non coincidan as puntas (que fagan unha estrela de oito puntas) e tamén untamos con manteiga. Poñemos no centro unha porción da pasta de queixos e xuntamos as puntas, facendo o saquiño.
Podemos facer unha simulación de atar con unhas follas de ceboliño.
Facemos uns 10 minutos no forno prequecido a 180º.
A parte de moi saborosos, resultan moi vistosos.

Montadiño de puré de pataca e tomate con xoubas

2011-07-01T19:36:00.000+02:00

Imos a seguir con pratos fríos que é o que nos ven pedindo o corpo, dadas as temperaturas que estamos a ter.

Hoxe vamos a facer unha combinación de ensalada con puré de patacas.

Para comenzar o noso traballo imos a necesitar do seguinte, para 4 persoas:

3 patacas

4 tomates vermellos medianos

4 ovos de paspallás

1 cebola morada

1 lata de xoubas en aceite

Sal

Lavamos as patacas e cocemos en abundante auga. Refrescámolas e deixamos arrefriar. Escorregamos as xoubas e gardamos un pouco do aceite que traen.

Pelamos as patacas e chafámolas cun garfo, sazonamos e engadimos un pouco do aceite das sardiñas. Remexemos e rectificamos de sal.

Cocemos os ovos uns 5 minutos. Pelamos e reservamos.

Lavamos e cortamos os tomates en rodelas, usando para este prato as da parte central.

Ca axuda dun molde, poñemos de base unha rodela de tomate, a continuación unha capa de puré, rodela de tomate, capa de puré e rematamos con rodela de tomate.

Para rematar o montadiño, poremos sobre a última rodela de tomate, unha xouba, un ovo de paspallás cortado a metade e un pouco de cebola cortada en xuliana. Regar con outro pouco de aceite das xoubas.

Unha estupenda mestura de sabores que merece a pena probar.

Guarnición de patacas e champiñóns o romeiro

2011-06-29T19:29:00.000+02:00

O outro día preparei un xarrete guisado e pensei que poñerlle de guarnición, entón acordeime dunha que vira hai algún tempo e que queda moi boa.

Evidentemente as proporcións dos ingredientes vai en función do número de comensais. Para 4 persoas necesitaremos máis ou menos o seguinte:

4 ou 5 patacas medianas

10 champiñóns

3 dentes de allo

Romeiro

Sal e aceite

Cortamos as patacas en cadrados e facemos en aceite brando. Engadimos as follas dunha rama de romeiro. Deixamos facer devagar.

Máis ou menos cara a metade da preparación votamos os champiñóns cortados o medio. Aconsello non pasar os champiñóns por auga, e mellor limpalos con papel húmido, xa bastante auga teñen eles coma para darlle máis.

Engadimos tamén os dentes de allo machacados e con pel.

Deixamos facer ata que as patacas estean douradas.

É unha guarnición moi recorrente e que combina moi ben cas carnes.

Ensalada de pasta e algo máis

2011-06-28T21:06:00.000+02:00

O outro día revolvendo pola rede, topei unha revista que ten unha chea de receitas moi apetecibles (Whole kitchen).
Andei refollando e quedei con algunhas que irei facendo neste verán.
É xa que falamos de verán esta é unha que vai que nin pintada para o tempo.

Atendendo o voso bo facer, e como vou a facer en todas as ensaladas soamente darei ingredientes, as cantidades poñédelas vos según o gusto.

Imos a procurar:

Pasta de cores
Ovos cocidos
Tomate
Ventrescas de bonito
Champiñóns
Olivas negras sen oso
Queixo Mozarella
Sal, aceite, ourego e vinagre de Módena

Cocemos a pasta e unha vez feita agregamos o ourego e aceite para que nos se seque e macere. Deixamos arrefriar.
Os champiñóns cortámolos en láminas finas e maceramos en aceite co ourego, sal e unhas gotas de vinagre.
Cortamos os ovos en anacos grandes, as ventrescas en bos pedazos, o tomate en rodelas e o Mozarella en láminas.

Chegado este momento podemos mesturar todo, ou ben poñelo por elemento para que cada quen se faga a súa propia ensalada. Regamos co líquido da maceración dos champiñóns e un pouco de vinagre de Modena.
Eu neste caso puxen olivas verdes, pero locen máis as negras.
Realmente estupenda.

Empanada de xoubas (Pepe Solla)

2011-06-27T18:10:00.000+02:00

Imos con outra receita de Pepe Solla, neste caso unha empanada.

A foto que ilustra a receita non esta feita ca masa de millo, máis eu indico os ingredientes e a preparación que describe Pepe Solla.

Soamente a efectos de tecnoloxía. Estou facendo esta entrada dende un IPad que me regalaron nestes días pasados. Hai que estar cas novas tecnoloxías. Ben vamos co que nos interesa.

Necesitaremos:

PARA O RECHEO

1 quilo de xoubas

1 cebola

1/2 porro

1 pemento vermello

1 dente de allo

Aceite e pementón

PARA A MASA

400 grs de. fariña de millo

200 grs de fariña triga

2 ovos

100 grs de manteiga

5 cl de aceite

Un chorriño viño branco

15 cl de auga

Sal

Para o recheo limpamos e picamos as verduras. Refogamos moi lentamente no aceite. Cando as verduras estean tenras, engadimos o pimentón e remexemos. Poñemos a punto de sal e reservamos.

Limpamos as xoubas, quitamos as cabezas, as tripas e as espiñas. Abrímolas en libro. Reservar.

Para a masa mestúranse todos os ingredientes e amasamos ata obter unha masa fina. O conter fariña de millo a masa non quedará perfectamente ligada, polo que resulta un pouco máis complexa de estirar. E bo untar a placa do forno con aceite e ir estirando pouco a pouco pedazos da masa, e ir pegándoos a xeito ata que cubran o fondo.

Por riba desta base, repártese o recheo. Cúbrese con outra capa de masa e facémola no forno, prequentado a 170 grados, durante uns 35 ou 40 minutos.

Onde están as xoubas estás un bo sabor.

Tosta de piquillo con carpaccio de champiñón e xamón ibérico

2011-06-24T08:16:00.000+02:00

Se recordas Conchi, hai unhas semanas preguntaba por o tema dos champiñóns crus. Pois ben esta tosta lévaos e nunha ensalada de pasta que porei proximamente tamén.
Para esta tosta necesitaremos:

Pan

Pementos do Piquillo
Champiñóns
Xamón ibérico ou paleta ibérica
Ourego
Aceite, vinagre e sal

O primeiro paso e laminar, o máis fino posible, os champiñóns e poñelos a marinar con aceite, ourego, sal e unhas gotas de vinagre. Estaría ben deixalos da mañá para a noite. Este é o único paso "complicado".
Poñemos as rebandas de pan no forno uns 6 minutos a 200 grados.

Sobre a rebanda de pan poñemos un pemento do Piquillo, os champiñóns marinados e o xamón, regamos con un pouco do marinado dos champiñóns.
Unha mestura de sabores moi boa. Para os que non tomarades os champiñóns deste xeito vaivos a sorprender.

Arroz con ameixas e gambas

2011-06-21T21:21:00.000+02:00

A pesares de estar de vacacións, algo sinxelo pódese facer. O outro día dando unha volta polo mercado, vin unha ameixa que quitaba o sentido. Entón dixen, ¿e si fago un arroz moi simple cas ameixas?, e mans a obra.

Fixen un arroz para dous e non anotei as cantidades, máis coma sodes expert@s cociñeir@s, vos mesmos sabedes de sobra as cantidades a facer segundo os comensais.
Eu usei

Arroz bomba
Ameixas
Gambas
Viño branco
Caldo de peixe (usei de cartón rebaixado con auga)
Media cebola
Pirixel
Sal

A pesares que a placeira me dixo que non facía falta poñelas en auga con sal para que soltasen area, eu fíxeno e algo soltaron. É unha pena que un pouco de area estrague un bo prato.

Piquei a cebola ben fina, paseina nun pouco de aceite, engadín o arroz e refoguei todo o conxunto. Botei un pouco de viño e deixei que se evaporara o alcohol. Engadín o caldo de peixe, en cantidade suficiente para que quedase algo caldoso (ter en conta que as ameixas soltan a súa propia auga).

Cando o arroz lle quedaban uns cinco minutos engadín as gambas e as ameixas, deixei facer o conxunto eses cinco minutos e engado o pirixel picado.
Fora do lume, repousar tapado e a saborealo.
Moi sinxelo pero de intenso sabor. Coma xa comentei en outras ocasións non uso azafrán para os arroces deste tipo.

Benditas vacacións

2011-06-19T11:08:00.000+02:00

Xa vedes que levo un tempo sen actividade, pois a razón é que estou de vacacións.
Si vira ou fixera algo que merecera a pena, xa volo comunicarei.
¿Douvos un pouco de envexa?

Evidentemente o da táboa nos son eu. E a que o pasa coma unha verdadeira anana (que o é) é a nosa cadela.

De Lires a Fisterra. ¡POR FIN O QM 0!

2011-06-12T23:55:00.000+02:00

Onte chegamos a Fisterra. Por fin despois de ano e medio e uns douscentos e pico quilómetros nos pes, asomamos o fin da terra. Sen entrar a valorar os motivos de cada quen, é unha gran experiencia. Quédame pendente facer as etapas seguidas. Xa veremos cando.
Recordo con unha especial emoción a subida a O Cebreiro. O día foi perfecto, a paisaxe espectacular e a medida que iamos subindo a neve facíase máis presente, para rematar de recibirnos un Cebreiro totalmente nevado.
Falas con moita xente, cada quen cóntache a súa vivencia e a súa historia. É curioso pero o que menos importa é o idioma. Recordo parar nun cruceiro a fotografalo e chegou un alemán en bicicleta. Nos sei como pero falamos dos cravos de Cristo, da beleza do cruceiro, claro cada un no seu idioma. Coido que estábamos de acordo, non é broma pero entendémonos.
De cando en vez ía só, e eran dos momentos máis complexos, pois verdadeiramente non ía só, ía conmigo mesmo, e é duro. Tes moito tempo para pensar.
Noutros momentos a paz interior era tan intensa, que a pregunta era por que non podía durar máis e esa maxia tiña data de caducidade.

Quero dar as grazas o grupo no que nos integramos, pois soamente podo ter boas e agarimosas verbas para eles. Grazas a todos. Miguel e a súa compañeira non nos acompañaron nas últimas etapas, máis o motivo foi bastante máis feliz que O Camiño.
En fin que a experiencia foi moi boa e recomendable. Onte, en Fisterra, fronte o mar os sentimentos viñan desbocados. Non sei se non sei explicalos ou non quero facelo e prefiro gardalos.
Grazas a todos os que dun xeito ou outro tiveron algunha relación comigo, tanto os que vou a seguir vendo coma os que soamente foron compaña duns minutos.

Mar e montaña de coello e vieira

2011-06-08T22:06:00.001+02:00

Da a impresión que esta semana as receitas van en consonancia con tempo de vacacións que se aveciña: ¿mar ou montaña?
Pois para que haxa para todos, mar e montaña.
Para a receita que nos ocupa imos a procurar:
1 coello
250 grs de vieiras
150 grs de cenoria

100 grs de cebola
50 grs de allo
1 folla de loureiro
Un chisco de romeiro
1 litro de auga
Un pouco de xenxibre
6 follas de xelatina
Maizena expres
Unha copa de viño branco
Sal e pementa

Pois ben, cortamos en anacos o coello e marcámolo nunha tixola co aceite e un pouco de xenxibre.
Limpamos as verduras e cortamos en xuliana, douramos e engadimos o coello. Engadimos o viño branco, deixamos evaporar o alcohol, as especias e a auga. Deixamos cocer ata que estea tenro. Podemos acelerar o proceso se usamos a olla expres.
Cando o coello está, sacamos da olla, desosamos e picamos a carne.

Poñemos a carne nun cazo e botamos a salsa (que previamente xa temos pasada por un chino) necesaria para que cubra a carne e engadimos a xelatina (xa hidratada).
Enchemos os moldes ca mestura da carne e a salsa e deixamos a temperatura ambiente (se foxe necesario metemos no refrixerador).
Reducimos a salsa sobrante e si é necesario engadimos un pouco de Maizena.
Lavamos e limpamos as vieiras e marcamos nunha tixola a lume forte, con un pouco de xenxibre e aceite de oliva.
Presentamos no prato salseando ca salsa do estufado.
Coma sempre vos digo, merece a pena o traballo polo resultado final.
Lavamos e limpamos as vieiras

Gambas con fiúncho e tartar de tomate

2011-06-06T21:59:00.000+02:00

Aínda que hoxe baixaron algo as temperaturas, seguimos con algo fresco. Que sirva de ensaio para tempos de calor.

Neste prato imos a mesturar unha legume con unha froita de verán e con un toque de mar (esta semana deume por mesturar mar e montaña, xa veredes).

As medidas que vou a dar soamente serven de referencia, para 4 persoas son escasas.

Para este prato imos a usar:

20 gambas grandes

5 culleradas de aceite de oliva
1 bulbo de fiúncho
1 cullerada de zume de limón
1 cullerada de pel do limón

PARA EL TARTAR
3 tomates pera
1 cebola mediana roxa
150 grs de polpa de sandía
1 cullerada de aceite de oliva
Unhas gotas de zume de limón
Sal e pementa

Pelamos as colas das gambas, deixando a parte da cola. Con un coitelo afiado estaría ben que lle quitásemos a tripa que leva area.
Regamos as gambas co zume de limón, a pel relada e o aceite de oliva. Deixámolas repousar mentres se fai o resto do prato.
Cortamos os tomates (sen pebidas), a cebola, e a sandía, en cuadradiños pequenos, mesturamos, salpimentamos e regamos co aceite e o zume de limón. Reservamos a temperatura ambiente.

Lavamos o fiúncho, secamos e cortámolo en láminas finas.
ca axuda de un aro cortapastas, colocamos, en cada prato, o tartar de tomate, apertando lixeiramente.
O lado do tartar poñemos as láminas do fiúncho.
Nunha tixola a lume forte salteamos as gambas. Que non queden moi cocidas (co adobo xa van algo cocidas) pois quedarías secas.
Por último colocamos as gambas no prato e a servir e desfrutar.

Flan de framboesas

2011-06-06T00:12:00.001+02:00

Estamos no tempo das froitas roxas e como temos moi bos amigos, o outro día trouxéronnos unha boa recolleita de framboesas. Podía facer unha marmelada, máis non. Estiben a mirar que podía facer e topei unha receita da que non podo dar o nome de quen a publica, pois non figuraba.
Nesta ocasión non houbo termos medios; gustou ou non. Se non vos gostan as froitas ácidas, a medida de azucre ó voso gosto.

Necesitaremos:

1,50 quilos de framboesas
4 gotas de extracto de vainilla
250 grs de nata para montar
150 grs de azucre
8 follas de xelatina

Procedemos do seguinte xeito.
Lavamos as framboesas en auga fría e esmagámolas cun garfo, engadimos o azucre e o extracto de vainilla. Remexemos ata que todo estea ben mesturado.
Poñemos a xelatina a remollo en auga fría, logo disolvémola nunhas gotas de auga a lume brando, cando estea líquida engadímola a mestura anterior.

Batemos a nata ata que colla a consistencia de punto de neve. Mesturamos co resto da preparación e poñemos nun molde. Meter na neveira polo menos unhas 3 horas. Antes de servilo adornar con framboesas enteiras e azucre.
Cas medidas dadas sae unha moi abundante cantidade.
O dito ca xente que o probou non houbo matices de grises, ou foi branco ou negro.

Queixo fresco con tres pementos

2011-05-30T22:41:00.000+02:00

Cando pos un prato na mesa a primeiro que nos entra é polos ollos. Esta apreciación é fundamental e xa case decidimos se nos vai a gustar ou non, por iso temos que facer pratos vistosos e coloridos (ollo que pode ser moi vistoso e o primeiro bocado rexeitalo) que reclamen a atención do comensal.
Unha vez sentada cátedra ca introdución, imos a xogar cas cores dos pementos e usaremos:

2 pementos verdes carnosos
2 pementos vermellos carnosos
2 pementos amarelos carnosos
200 grs de queixo marcaspone
3 culleradas de vinagre balsámico
8 cl de aceite de oliva aromatizado con herbas (usei aceite de romeiro)
1/2 dente de allo
pementa
sal

Lavamos os pementos, untámolos de aceite, salgamos e asamos no forno uns 45 minutos. O rematar sacamos do forno e tapamos para que suden e despois pelámolos.
Os zumes que quedan na bandexa de asar os pementos, engadímoslle o vinagre balsámico, remexemos e reservamos.
Pelamos os pementos, separando por as cores, trituramos engadindo os zumes do asado e a metade do aceite, ata conseguir tres purés finos.
Batemos o queixo co resto do aceite, medio dente de allo, a sal e a pementa. Como me quedou un pouco líquido, engadinlle un pouco de Philadelphia para darlle consistencia.
Presentalo coma vos leve a vosa imaxinación. Servir frío con un pouco de pementa moída.

Ideas, igual que na foto pero no lugar do queixo, poñemos ventrescas e entón teremos "Ventrescas con pementos reconstruido".
Se facemos arroz branco, mesturamos tres partes cos tres pementos e teremos un arroz decorado coma guarnición, e de seguro moitas máis que se vos virán a cabeza.

Treboada na miña cidade

2011-05-30T22:01:00.000+02:00

Xuntanza maio 2010

2011-05-29T12:08:00.001+02:00

Pois como onte foi o derradeiro sábado do mes de maio, coma tódolos anos, este grupo de "xoves" que fixemos COU hai 39 anos, volvemos a xuntarnos para pasar un día entre algunha actividade e, como non, un bo xantar.
Estou case que tentado a retirar a palabra "xoves" do parágrafo anterior, xa que un parvo calquera (eu) comenta: "sabedes que xa empeza a haber ofertas para os maiores de 55 anos". Xa estamos amargando un bonito día.
Pois ben pola maña fixemos unha pequena andaina para abrir o apetito (algúns levámolo aberto de forma permanente) polo entorno do Barbantiño. Partindo de O Viñao, facemos un pequeno percorrido de uns 4 quilómetros, que forman parte de unha ruta de máis grande, ata a fervenza do Barbantiño. Dado o inverno de auga que tivemos a visión era moi boa.
O punto seguinte da orde do día era xantar e os que non foran a andaina, alí apareceron. O sitio escollido este ano foi a Casa Rural de Casal da Armán. Boa comida acompañada dun viño branco da adega da propia casa, realmente espectacular e todo elo aderezado con un entorno que é capaz de encher os ollos de paz e sosego. Unha vez rematado o xantar sobremesa con arranxo do país incluído, e como soamente facía unha semana das eleccións, pois non vos conto. Visita a adega de Casal de Armán.
Para rematar a xornada fixemos unha pequena visita o barrio xudeu de Ribadavia con compra de unha degustación de doces hebreos elaborados Herminia.
Unha advertencia po ano que ben facemos corenta anos de xuntanza. Non digo nada pero había que falaba ata de plantar lume.
Moitas grazas a todos por esta estupenda xornada: Arias, Pepe Delgado, Janeiro, Casiano, Tizón, Benjamín (alma mater), Germán, Javier Prado, Avelino Rivera, Manolo, Aser e, coma non, a min mesmo Oli.
Ata o ano que ven.

Xarda en escabeche para ensalada

2011-05-25T22:12:00.000+02:00

Coma neses días atrás que fixemos un escabeche con xurelo, hoxe ímolo con un dos peixes, para min, máis ricos. E un peixe azul, nada que dicir, perfecto para escabechar.

Para catro persoas temos que provernos do seguinte:
4 xardas

1 cebola doce
3 dentes de allo
Romeiro, tomiño e loureiro
1/2 culleriña de pementa en grao
Vinagre de viño (pode ser de mazá)
Aceite de oliva e sal.

Pedir na peixería que lle quiten as cabezas as xardas, que as limpen e que as abran en dúas partes quitándolle a espiña central.
Poñemos nunha cazola o lume co suficiente aceite para que as xardas queden cubertas. Colocamos as xardas, os allos, as herbas e a pementa. Facemos durante uns 12 minutos sen que a temperatura pase dos 80º. Veredes que estará feita cando mude a cor.

Escorregamos e poñemos de forma ordenada nunha bandexa e cubrimos ca cebola crúa cortada de forma moi fina en medías lúas. Aliñamos co aceite de confitar as xardas e un chorro de vinagre (a gusto do consumidor).
Pode comerse tanto frío coma atempado e combinado con unha ensalada e ideal.

Terrina de polo con herbas frescas

2011-05-23T22:16:00.000+02:00

Imos a seguir pola senda dos pratos fríos. É o que máis me apetece con estes días que nos están a vir.
Este vai a ser un prato frío con polo.
Para iso imos a precisar:

1 polo enteiro desosado
2 peitugas desosadas
1 bote de nata (eu usei uns 350/400 grs)
1 copa de brandi
2 claras de ovo
2 culleradas de ceboliño picado
2 culleradas de albahaca fresca picada
Aceite, sal e pementa

Con todo isto faremos do seguinte xeito:
Poñemos o polo nun bol co brandi, sal, pementa e un pouco de aceite; deixámolo macerar unha hora.
Separamos as 2 peitugas enteiras e pasamos o resto do polo pólo batedor ca nata ata obter un puré. Engadir as herbas frescas, sazonalo con sal e pementa e incorporar as claras a punto de neve.

Forrar un molde con papel vexetal (se é de silicona non fai falla) e verter a metade da mestura anterior. Colocar as peitugas reservadas e cortadas en filetes; cubrilas co resto de mestura de polo.
Cocelo no forno nun baño maría durante 60 ou 75 minutos.
Desmoldar en quente e servir frío.
Podémolo acompañar de unhas patacas chips e unha maionesa ou uns brotes de ensalada.

Democracia real xa

2011-05-21T11:02:00.000+02:00

O ver este movemento que se está a producir, non podo por menos que volver 35 anos para atrás.
Nestes momentos o meu discurso era de desencanto, pois non vía combativa a xuventude, dábame a impresión de que estaba nun estado de letargo permanente, cando por definición ten que ser o motor dos cambios radicais.
Máis o 15M vin un raio de esperanza, un auténtico "brote verde" de unha xuventude que se a está a xogar o seu futuro, de unha xuventude máis preparada que a da miña xeneración e ca que non se conta.
Coma hoxe é xornada de reflexión, quero facerlles as seguintes:

Que ninguén manipule o voso movemento.
Que non o deixedes morrer despois do 22M, pois non valería para nada o feito e perderiades toda a forza en outras reivindicacións.
Que vos organicedes coma unha corrente, máis nunca coma partido; nese momento que entredes no seu xogo estaredes perdidos.
Que somos moitos os que nos solidarizamos con vos.
Que non é unha utopía. Todos os grandes logros en materia social foron utópicos nun principio.

Tamén me trae a cabeza aqueles poetas malditos que tan avidamente líamos e musicaban xente coma Paco Ibáñez.
Recordando a eses poetas e os seus textos, vexo que seguen sendo totalmente actuais, que os seus textos seguen vixentes.
Dese repaso mental, déixovos un de Gabriel Celaya:
" ESPAÑA EN MARCHA"
Nosotros somos quien somos.
¡Basta de Historia y de cuentos!
¡Allá los muertos! Que entierren como Dios manda a sus muertos.

Ni vivimos del pasado,
ni damos cuerda al recuerdo.
Somos, turbia y fresca, un agua que atropella sus comienzos.

Somos el ser que se crece.
Somos un río derecho.
Somos el golpe temible de un corazón no resuelto.

Somos bárbaros, sencillos.
Somos a muerte lo ibero
que aún nunca logró mostrarse puro, entero y verdadero.

De cuanto fué nos nutrimos,
transformándonos crecemos
y así somos quienes somos golpe a golpe y muerto a muerto.

¡A la calle que ya es hora
de pasearnos a cuerpo
y mostrar que, pues vivimos, anunciamos algo nuevo.

No reniego de mi origen
pero digo que seremos
mucho más que lo sabido, los factores de un comienzo.

Españoles con futuro
y españoles que, por serlo,
aunque encarnan lo pasado no pueden darlo por bueno.

Recuerdo nuestros errores
con mala saña y buen viento.
Ira y luz, padre de España, vuelvo a arrancarte del sueño.

Vuelvo a decirte quien eres.
Vuelvo a pensarte, suspenso.
Vuelvo a luchar como importa y a empezar por lo que empiezo.

No quiero justificarte
como haría un leguleyo.
Quisiera ser un poeta y escribir tu primer verso.

España mía, combate
que atormentas mis adentros,
para salvarme y salvarte, con amor te deletreo.

Gabriel Celaya

Torta de nectarinas e requeixo

2011-05-18T21:55:00.000+02:00

Como o prometido é débeda, aquí temos outra sobremesa con froita de oso, neste caso nectarinas.
As nectarinas son froitas da familia dos melocotóns, una variedade ca pel lisa. As primeiras nectarinas cultiváronse na China, onde chegaron a considerarse "néctar dos deuses".
Despois de este pegote, poñémonos mans a obra.

Imos a necesitar:

250 grs de requeixo
8 nectarinas
1 bote pequeno de leite condensada
125 grs de biscoitos de soletilla
30 grs de manteiga
3 ovos
1 limón

Mesturamos no batedor o requeixo, a leite condensada, os biscoitos esmigallados, a manteiga branda e os ovos, ata conseguir unha crema fina.
Engádese a pel do limón relada e vértese nun molde de torta redondo e baixo, previamente enfariñado se non é de silicona.

Dáselle as nectarinas un corte polo medio e vanse quitando gajos e repártense pola preparación anterior.
Cócese a torta, a forno medio, durante 45 minutos aproximadamante. A medio tempo tápase para que a froita nos se toste demasiado.
Realmente rica.

Guiso mariñeiro con luras e gambas

2011-05-17T22:50:00.000+02:00

Hoxe os de terra dentro imos a cociñar con sabor mariñeiro.
Tiña esta receita pendente, e hoxe que estibemos por terras de Fisterra e regresamos con sabor a mar, dixen é o día perfecto para poñela. Por certo o menú foron navallas, robaliza e dourada. Todo a prancha, simplemente moi bo, soamente un pero, o que se pagou foi un pouco esaxerado. O único que facemos así e espantar a xente.
O que imos:

1 ceboleta
1 porro (a parte branca)
1 cenoria
1 dente de allo
1 guindilla
2 luras boas (pódese facer con xiba)
4 patacas
150 grs de gambas
100 ml de prebe de tomate
perexil, aceite, sal pementa e caldo de peixe
PARA O MAJADO

2 pementos chouriceiros
1 rebanda de pan frito
2 dentes de allo fritos
perexil e fíos de azafrán

Poñemos os pementos chouriceiros un tempo en auga tibia. Sacamos a carne dos pementos raspando cun coitelo. Trituralos nun morteiro, xunto con pan e os allos fritidos e o azafrán. Reservar.
Lavamos ben os vexetais e as luras. Escorregamos ben e córtanse as verduras en anacos miúdos e as luras en anacos de uns 2 cm.
Pochamos os vexetais nunha cazola cun pouco de aceite, a lume medio ca guindilla e o dente de allo cru.
Unha vez pochadas, engádese o prebe de tomate. Remexemos ben para que se mesturen os sabores e deixamos sofritir uns minutos.
Engadimos as luras troceadas e salpimentadas. Triscamos as patacas en en gadimos. Remexemos todo.
Cubrimos co caldo de peixe (podemos usar auga). Cando rompa a ferver baixamos o lume.
Os 15 ou 20 minutos aproximadamente incorporamos o majado e as gambas peladas.
Deixar repousar antes de servir. E de un día para outro, nin vos conto como está.

Flan caseiro de cereixas

2011-05-14T09:47:00.000+02:00

Como xa están aquí imos a por elas e con elas imos a facer unha sobremesa. Refírome como xa imaxinades as cereixas. Por fin empeza a tempada das froitas con oso, son as que máis me gustan e iremos vendo algunha sobremesa con nectarinas, albaricoques, etc.
O primeiro que hai que ter en conta para esta sobremesa, é a paciencia. Hai que sacarlle o oso a 1 quilo de cereixas. Eu teño un aparato que llo saca por presión (aínda así e un montón de cereixas). A outra opción é co coitelo.

Imos a necesitar:
1 quilo de cereixas
12 biscoitos de soletilla (ou os necesarios según o molde que usedes)
100 grs de azucre
3 ovos

6 culleradas de leite condensada
1 copa de brandi (se non é do gusto ou hai nenos, pódese suprimir)
1 limón
manteiga

Sacámoslle o oso as cereixas e cortámolas pola metade. Póñense nun cazo co azucre, un pouco de auga e un chorriño de zume de limón. Cocémolas durante uns 10 minutos.
Escorregamos (sen perder o xarope da cocción) e reservamos.
Prendemos o forno a 180º.
Se non é de silicona, untamos a flaneira ou molde que usemos con manteiga e ímola enchendo con capas de biscoito e cereixas, rematando con unha de biscoito.

Batemos os ovos e mesturámolos ca leite condensada, o brandi e o xarope reservado da cocción das cereixas.
Botámolo no molde, procurando que os biscoitos queden ben empapados. Cocemos no forno o baño maría durante 45 minutos.
Consello: este postre está mellor dun día para outro.
Que non vos bote para atrás o traballo previo de quitar o oso.

Bocadiños de pataca e morcilla con queixo e crocante de lomo

2011-05-10T22:51:00.001+02:00

Ola outra vez, hoxe imos a facer un pincho que vai a xuntar a tres comunidades: Galiza, Extremadura e Castilla-León.
Este bocado é case a Onu da gastronomía.
Non vou a dar cantidades, soamente ingredientes e cada un usará as cantidades necesarias para o número de comensais.

Patacas novas
Morcilla de arroz de Burgos
Torta del Casar (serve tamén o noso queixo fresco do país)

Lombo ibérico
Sal Maldon e pementa branca

Deixamos a Torta do Casar a temperatura ambiente. Cortamos unhas rodas da morcilla e deixámolas a temperatura ambiente.
Fervemos as patacas con pel e sal. Deixámolas arrefriar, pelamos e cortamos en rodelas. Botámoslle as patacas sal Maldon e a pementa recen molida.
Nunha tixola antiadherente facemos as rodelas de lombo ata que estean crocantes.

Montamos os bocadiños: rodela de pataca, rodela de morcilla, rodela de pataca e cubrimos cun unha cullerada de queixo.
Poñemos os bocadiños no forno o tempo xusto de que se quenten.
Servir coroados ca rodela crocante de lombo.
Un luxo de petisco, fácil e saboroso.

Bacallau con pisto de coliflor e allada de pemento

2011-05-06T22:58:00.000+02:00

Outra vez a voltas co bacallau. No meu pasado mantiven unha relación de odio con este produto. Nunha viaxe a terra de Barros en Extremadura hai máis de vinte anos, a persoa que nos invitou levoume a unha taberna a tomar un bacallau con tomate, non tiven máis remedio que probalo e o taberneiro díxome que eu sería un futuro converso. Non lle faltou razón.
A receita que nos ocupa hoxe, é do Hostal dos Reis Católicos, salvando todas a diferencia evidentes, máis basicamente e esta.
Para 4 persoas necesitaremos:

600 grs de bacallau desalgado
1 pemento vermello
1 pemento verde
2 tomates

media coliflor
allos
loureiro
aceite de oliva
pemento doce
pemento picante
unhas gotas de vinagre

Sofritimos en aceite de oliva a cebola, os pementos e os tomates, pelados, sen sementes e cortados en dados.
Cocemos as ramas de coliflor, que engadiremos o pisto no último momento.
Facemos a allada fritindo os allos ca folla de loureiro. Engadimos unha cullerada da mestura dos pementos e arrefriamos cas gotas de vinagre. É bo decantar a allada para que o pose do pemento non vaia o prato e vaia soamente o aceite.
Eu fixen o bacallau en aceite a baixa temperatura (xa se explicou en outras entradas), a receita orixinal faino as brasas. Colocase no prato de servizo sobre un leito de pisto.
Regamos ca allada.
Non esperedes máis, imprescindible para os amantes do bacallau.

Aro de ananás recheo de arroz e marisco con salpicón de tomate

2011-05-04T22:37:00.000+02:00

Ben, despois do descanso de novo na rutina diaria. Imos a comenzar de novo con algunha receita máis. Nesta ocasión faremos unha ensalada fresca que xa empeza a cadrar co tempo que nos ven.
Para esta ensalada necesitaremos para 4 persoas:

250 grs de arroz (eu usei basmati)
25 grs de uvas pasas sen sementes
150 grs de atún

2 ovos duros
1 piña
150 grs de langostinos cocidos
2 tomates
Mezclun de follas de ensalada
PARA A SALSA ROSA:
2 ovos
1 ceboleta
Zume de 1/2 laranxa
3 culleradas de ketchup
1 culleriña de brandi
Aceite de oliva e sal

Comenzamos facendo unha maionesa caseira. Picamos a ceboleta ben fina e mesturamos ca maionesa, o ketchup e o brandi. Incorporamos o zume de laranxa a modo ata conseguir a textura desexada.
Reservar na neveira.
Cocer o arroz en abundante auga e un fío de aceite de oliva. Escorregar, refrescar e reservar.
Pelar os langostinos e trocear, deixando algún enteiro para adornar.

Pelar a ananás e facer uns aros.
Mesturar o arroz, as uvas pasas, o atún escorregado, os langostinos, os ovos picados e os tomates, pelados, en dados e sen sementes.
Encher ca mestura os aros de ananás.
Decorar cas follas de ensalada e regar ca salsa rosa.
Servir fresca.

PECHADO POR LECER

2011-04-20T08:43:00.000+02:00

Lombo de xurelo en escabeche e encurtidos (Pepe Solla)

2011-04-17T21:13:00.000+02:00

Ola amigos outra vez por aquí, o outro día comentaba cun bo amigo o vago que estou feito esta tempada, pero é o que hai.
A pesares de todo fago cousas, pero estame a custar o poñerme diante do ordenador.
Estamos con outra receita de Pepe Solla eu do orixinal eliminei un zume de alcaparras pois non me gustan absolutamente nada.

Para 4 persoas imos a precisar:
PARA O ESCABECHE

4 xurelos moi frescos
1 cebola
1 cenoria
500 ml de aceite de oliva
150 ml de vinagre de viño
1 dente de allo
1 folla de loureiro
Tomiño
Pementa
Sal
PARA OS ENCURTIDOS
1 bote pequeno de pepinillos
1 bote pequeno de guindillas
1 bote pequeno de ceboliñas

Pelamos a cebola, a cenoria e o dente de allo, cortamos o gusto refogamos co aceite. Incorporamos o vinagre (ollo o bótalo pois co calor do aceite podemos facer un auténtico volcán), o loureiro, o tomiño e a pementa e deixase cocer lentamente ata que colla gusto.
Mentres limpamos os xurelos, facemos os lombos e quitamos as espiñas.

Retiramos o escabeche do lume, coamos e deixamos temperar ata os 55º. Poñemos dentro os lombos dos xurelos e retiramos do lume, deixamos que o calor suave e o vinagre cozan a modo os lombos.
Facer uns bastóns cos pepinillos, cortar as ceboliñas o medio e as guindillas en aros.
Para o servizo podedes facer unha liñas con vinagre de Módena reducido, os encurtidos e por riba os lombos de xurelo. Eu presenteino en tosta de pan centeo.
Un escabeche moi suave. Probádeo.

Xoubas guisadas (Pepe Solla)

2011-04-10T20:43:00.001+02:00

Despois de algúns días de inactividade por falta de tempo (eufemismo de vagancia), veño con unha receita de Pepe Solla.

Os ingredientes para 4 persoas serían os seguintes:

24 xoubas
1 cebola
1/2 porro (parte branca)

1 pemento vernmello
2 patacas
300 ml de caldo de pescado
1 dente de allo
Pemento picante
Aceite

Con estes ingredientes, picamos as verduras moi finas e douramos nun pouco de aceite. Engadimos o pemento picante (ou doce) e o caldo de pescado. Botamos as patacas, que teremos cortadas en rodelas, e guisámolas cas verduras. Poñemos a punto de sal.

Limpamos as xoubas quitando a cabeza e a tripa (o tema da espiña queda ó gusto do usuario, se son do tamaño adecuado non é necesario), poñémolas sobre o guiso e dámoslle a volta de seguido. Retiramos do lume e deixamos que se fagan fora do lume co calor residente.
Presentamos no fondo do prato o guiso das patacas e poñemos por riba as xoubas.

Un guiso imprescindible na nosa cociña tradicional.

Perna de cordeiro con patatas panadeira

2011-04-05T18:20:00.001+02:00

Coido que non toquei esta carne en ningunha das entradas anteriores, así que vai sendo hora de que lle demos unha oportunidade. Os ingredientes de imos a necesitar para catro persoas son os seguintes:

1 Perna de cordeiro ou 4 se son de ración
8 patacas medianas
1 cebola

2 dentes de allo
Manteiga de porco
Sal
Pementa negra
Romeiro
250 ml de un bo viño branco
250 ml de auga mineral

Untamos a perna ou pernas con manteiga de porco, engadimos o romeiro, salpimentamos e poñemos no forno quente a 200º uns 15 ou 20 minutos. Neste tempo xa estará dourado.
Chegado este momento regamos co viño e ca auga por riba da peza. Poñemos o forno a 180º e nuns 60 ou 70 minutos debería de estar feito (cada quen coñece o seu forno), remollar de cando en vez co liquido da cocción. Se tedes sonda o cordeiro está o punto cando a temperatura no corazón da peza alcanza os 71º, se o queredes un pouco máis pasado, o meu consello e que non pase de 77º.
Mentres se fai o cordeiro, pelamos e cortamos as patacas en rodelas. Fritimos a lume brando xunto ca cebola tamén cortada en rodelas. Cando abranden pasámolas a unha fonte de forno e o rematar o cordeiro poñemos as patacas salpimentadas ata que se douren.
A presentación o voso gusto.

Fabas con chipirós

2011-04-03T00:00:00.000+02:00

Hoxe imos a facer unha receita con fabas en un producto do mar. Máis non son ameixas e non é unha potaxe. Farémolas con chipirós.
Para 3 persoas imos a utilizar:

1/2 quilo de chipirós limpos
300 grs de fabas de Ávila cocidas
200 grs de cebola
1 porro
200 grs de sofrito de tomate
1 pemento verde pequeno
2 dentes de allo
2 culleradas de pirixel
Aceite e sal

Picamos as cebolas, os dentes de allo, o porro, o pemento e o pirixel. Refogamos a lume brando sen que se doure. Salgar.

Engadimos os chipirós enteiros e limpos e facemos uns dez minutos.
O pasar o tempo botamos o sofrito de tomate, sazonamos, e deixámolo facer outros dez minutos.
No último momento agregamos as fabas cocidas e facemos todo o conxunto uns minutos.
Rápido, saboroso e para os que gardedes as vixilias unha opción máis.

Mousse de requeixo con fresas

2011-03-30T17:43:00.002+02:00

Imos a completar a menú dos piquillos e o bacallau con unha sobremesa.
Xa hai unhas fresas moi fermosas no mercado e posiblemente esta é a primeira de algunha outra sobremesa máis con fresas.
As cantidades que se sinalan de seguido son para 4-6 persoas. Esta unha receita clásica, máis o voso éxito vai a estar na orixinalidade da presentación.

250 grs de fresas
250 grs de requeixo
1/2 bote pequeno de leite condensada
3 ovos
3 culleradas de azucre
1 limón

Lavamos e partimos en anacos as fresas. Maceramos co azucre, como mínimo un par de horas (ei deixeinas da noite anterior).
Mesturamos o requeixo cas xemas dos ovos, a leite condensada, a codia do limón relada e o zume do limón. A continuación incorporamos as claras montadas a punto de neve.
Repartimos a mestura en moldes, enchidos ata a metade e deixámolos na neveira ata que a mousse estea callada.

A maceración das fresas xunto co zume obtido da maceración, pasámolo polo batedor ata obter un puré fino.
Rematar de encher os moldes. Depende dos moldes de servizo a cantidade final resultante.
Moi, pero moi rico.

Bacallau con pementos tricolor

2011-03-28T21:22:00.000+02:00

Estou que o tiro todo pola fiestra, dúas entradas seguidas e penso que mañá ou pasado hai outra. Esgotado me encontro.
Como estamos na coresma pois imos a darlle outra vez o bacallau. Pero esta e de coresma coresma, non coma a outra.
En fin, ímonos a prover para 4 persoas de:

4 postas de bacallau desalado
2 pementos verdes
2 pementos amarelos
2 pementos vermellos
Aceite
Marinada
5 culleradas de aceite
1 cullerada de vinagre balsámico
1 cullerada de ceboliño
1 cullerada de pirixel
2 ramas de tomiño
1/2 cullerada de mel
1 culleriña de mostaza
Sal e pementa

Colocamos os pementos, limpos e untados en aceite, nunha bandexa de forno. Prequecemos o forno a 180º e facemos ata que estean brandos. Sacamos, tapamos con un pano, deixamos atempar, quitamos a pel e as sementes.
Cortamos os pementos en tiras delgadas e colocamos nunha bandexa fonda.

Nun recipiente adecuado, botamos o aceite, o vinagre, a mel, o ceboliño e o pirixel picados, o tomiño, a mostaza, a sal e a pementa, mesturamos ben e cubrimos os pementos deixando marinar como mínimo unha hora.
Escorregamos as postas de bacallau, confeitamos cubertos de aceite e a lume brando. O calor do aceite non pasará dos 70º e cocera entre 12 e 15 minutos.
Facemos unha base cos pementos e poñemos por riba o bacallau en lascas.
Coido que os ofrecidos o bacallau non deberían de deixar de probalo.

Piquillos recheos de ensalada de mexillóns e mazá

2011-03-27T17:11:00.000+02:00

Volvín a entrar noutra semana de vagancia e con unha viaxe polo medio, en fin que non fixen nada; máis hoxe é domingo e houbo que facer sesión de sicoanalista, quero dicir sesión de cociña.
Unha das preparacións que fixen é unha ensalada, pois imos camiño do tempo no xa apetecen.
Para a que nos ocupa imos a necesitar para 4 pax:

12 pementos do piquillo
1 quilo de mexillóns
1 mazá ácida
1 bolsa pequena de rúcula mesturada con outras follas
50 grs de noces peladas
150 grs de maionesa
25 grs de mostaza
1 ceboleta
Vinagre, ceboliño, sal e pementa

Limpamos os mexillóns e abrímolos o vapor, retiramos as conchas e reservamos un pouco do líquido, coado e frío, da cocción.
Para o prebe, picamos a ceboleta e deixámola uns minutos con sal, vinagre e auga, escoamos. Mesturamos a maionesa ca mostaza, o líquido da cocción dos mexillóns e a ceboleta (pódese gardar un pouco de prebe para a presentación).

Picar lixeiramente os mexillóns, pelar e cortar en cubos pequenos a mazá, picamos groseiramente as noces e cortamos un pouco máis pequena a rúcula.
Enchemos os pementos ca mestura resultante, pódeselle engadir un pouco de prebe reservado ou presentar con unhas follas do mezclum de follas.
Interesante mestura de sabores.

Parmentier de rabo de boi

2011-03-18T18:54:00.000+01:00

Unha consideración, non atopei rabo de boi e fixen o prato con un de tenreira.
Estamos a falar de unha carne xelatinosa e moi saborosa; é toda pegada o oso.
Para 4 persoas necesitaremos:
600-700 grs de patacas (xogades parte do sabor en que sean boas)

1,5 kgs de rabo de boi troceado
1 ramo de herbas (eu usei ourego, tomiño e romeiro)
2 chalotas
1 cebola
1 porro (a parte branca)
1 cenoria
2 caciños de caldo de verduras Knorr
Leite a cantidade suficiente
Manteiga a cantidade suficiente
Queixo mozarella relado
Aceite, sal e pementa

Con todo isto procedemos da seguinte maneira.
Nunha cacerola con aceite douramos os anacos de rabo. Engadimos as cenorias cortadas en rodelas, as chalotas en cuartos, a cebola en xuliana, as herbas para o caldo e sal e pementa.
Deixamos que se faga o conxunto uns 10-15 minutos sen deixar de remexer. Pasado o tempo cubrimos con auga tibia, botamos os cazos de caldo vexetal e deixase o lume unhas 3 horas (co de tenreira tíveno unhas 2).
O tempo que se fai, poñemos as patacas con pel a cocer en auga con sal; unha vez brandas escorregamos, arrefriamos e pelamos. Facemos un puré e mesturamos ca leite e a manteiga ata conseguir unha textura o noso gusto.

Unha vez que pasou o tempo de cocción da carne, retiramos os anacos de rabo e desosamos a carne en anacos pequenos.
O caldo resultante da cocción pasámolo polo chino empuxando ben as verduras para sacarlle todo o seu xugo.
Reducimos o caldo e incorporamos a carne do rabo.
Nun molde redondo (ou cadrado) poñemos unha capa de puré, outra de carne, puré carne e puré, cúbrese co queixo relado e gratinamos uns 15 minutos no forno prequecido a 210 grados.
Neste prato conseguimos un sabor distinto o habitual de está carne feita, normalmente, con brandy flambeado e viño tinto. Conseguimos un curioso sabor de unha carne roxa con un agradable a vexetais.

Ossobuco de pavo

2011-03-15T22:59:00.000+01:00

Imos a darlle entrada a un elemento co que, se a memoria non me falla, aínda non fixera nada, o pavo.
Non vou a resaltar os beneficios desta carne, aínda que o meu parecer un pouco insípida.
Para 6 persoas usaremos:
6 pernas de pavo (cortadas como ossobuco)

4 tomates maduros
3 cenorias
1 cebola
1/2 litro de viño do ribeiro (tiro para a terra)
Unhas tiras de touciño
Mostaza de Dijon
Aceite, sal e pementa

Untamos os ossobucos de pavo ca mostaza (recordades o de insípida). Salpimentamos e fritimos ata que estean dourados. Reservamos.
Cortamos fina a cebola e dourámola no mesmo aceite de fritir o pavo. Cando tome algo de cor, engadimos a cenoria cortada miúda. Cando todo colla cor, engadimos o tomate relado e deixamos cocer uns 15 minutos.

Engadir o ossobuco e regar co viño branco. Deixar facer entre 30 e 40 minutos. Se fixera falla engadir un pouco de auga (a auga nunca estraga un bo prebe). Contra o final engadir as tiras de touciño.
Servir ben quente e acompañar por un arroz branco (ou o que queirades)
Adiante e a xantar.

De Sta. Mariña a Dumbría

2011-03-13T21:57:00.001+01:00

Onte, sábado, houbo andaina. Estamos a rematar o Camiño ata Fisterra.
A etapa de onte vouna a resumir con tres palabras: asfalto, choiva e néboa, non faltou de nada. E unha etapa na que apesares do asfalto, é de beleza visual, con uns prados de un verde case que insultante, orgulloso e que tan seguro de si que te mira por riba da ombreira. Máis por mor da choiva fíxose insufrible (hai que o pasou mellor en Arzúa), ata non había gañas de sacar fotos.
De todo mereceu a pena o sitio que tíñamos escollido para xantar en Olveiroa, e do que vos dou o enderezo da web (www.aspias.net) por si caedes por alí, merece a pena. Nos non escollemos o xantar, simplemente deixámonos guiar po lo dono do local, moi ben. Se de casualidade caedes e ten empanada de bacallau, non pasedes sen tómala.
E nada máis, así foi pasando o día, ca auga escorregando polo chuvasqueiro e deixando os pantalóns para retorcer.
Na seguinte xa chegamos a o mar, chegamos a Muxía.

Bacallau confitado con patacas revolconas

2011-03-11T23:57:00.000+01:00

Veña, como é o primeiro venres de coresma imos con un prato de vixilia, máis eu engádolle un elemento que non vai moito co día. Alá cada quen co seu.

Non dou medidas, o cálculo que se faga segundo comensais.

Bacallau
Patacas
Touciño adobado
Aceite de oliva
Pemento da Vera

Cocemos as patacas.
Confitamos o bacallau, esta é unha técnica de cocción a baixas temperaturas. Eu fixen da seguinte maneira: nunha cacerola botei o suficiente aceite para que cubrira o bacallau, quecemos ata alcanzar unha temperatura entre 60 e 70 grados e importante. Cando estamos nesa temperatura poñemos o bacallau ca pel para arriba (é importante a temperatura, o bacallau non debe chisporrotear), entre 15 e 20 minutos, dámoslle a volta e deixamos outros 15 ou 20 minutos.

Nun un pouco do aceite de confitar o bacallau, xa arrefriado, botamos o pemento, remexemos e deixamos infusionar.
Cortamos o touciño en tiras e pasamos pola tixola.
Para montar o prato, chafamos as patacas cun garfo, non é puré, botámoslle un pouco de aceite e sal.
Desfacemos o bacallau en lascas.
Nun aro montamos as patacas, por riba as lascas de bacallau, as tiras de touciño e salseamos co aceite de pemento (débese decantar para que non vaian os restos do pemento).
Chegado este momento xa soamente vos queda saborear un magnífico e sinxelo prato.